Η αίσθηση του ανησυχητικού...

Ο  Στο πρόσφατο άρθρο "Η αίσθηση του γελοίου" στην άκρως ενδιαφέρουσα on-line εφημερίδα Athens Voice, ο Θάνος Τζήμερος αναφέρει με χιούμορ & γλαφυρότητα:

"...Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η νέα κυβέρνηση συναγωνίζεται σε φάλτσα τα ιστορικά πλέον «Παρατράγουδα». Ο νέος εθνικός σταρ, με το ρηξικέλευθο ντύσιμο και την ανάλογα φιλάρεσκη τηλεοπτική περσόνα, κατάφερε να γίνει σε δύο εβδομάδες ο περίγελως της οικουμένης. Δεν το αντιλαμβάνεται και συνεχίζει αγέρωχος, καθώς δεν υπάρχει κανείς στην παρέα να του το πει. (...)
Και βρίσκουν όλοι (οι κβερνητικοί παράγοντες) μαζί απολύτως φυσιολογικό να διώχνουν την τρόικα προσκαλώντας το (τη) «τεχνικό κλιμάκιο», να σκίζουν το μνημόνιο βαφτίζοντάς το «γέφυρα» και να είναι περήφανοι στον ρόλο του τσαμπουκά-επαίτη, του... αξιοπρεπούς ζήτουλα, που καταγγέλλει τους εταίρους ως τοκογλύφους όταν του τα δίνουν με 1,5% επιτόκιο και ως εκβιαστές όταν δεν του τα δίνουν! Εκστασιάζονται μ’ αυτές τις ασύμβατες με τους φυσικούς νόμους ουρανομήκεις ηλιθιότητες που καταργούν κάθε πλαίσιο λογικής..." (...) Τώρα, αυτό το θίασο των trash (...) εκπομπών, ο... σοφός λαός τον έβαλε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων."

Δική μου άποψη είναι ότι η έλλειψη κάθε αυτογνωσίας και αντίληψης της γελοιότητας είναι ανησυχητική.

Πιο πολύ απ'όλα όμως με ανησυχεί το ότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στην Ελλάδα καταπίνει μετά χαράς τη παραπληροφόρηση και τη κατσαπλιά και θεωρεί ότι η αγένεια και η έξωθεν μπουρδολογία αποτελούν ηρωισμό.

Εκλογές 2015: η χώρα του "κοννέ" και της υπόσχεσης

Τι θες;
Θα τόχεις!

"Εμένα δε με δεσμεύει τίποτα!" (εκτός από την ίδια μου τη βλακεία, προφανώς), "κανένα μνημόνιο" και, κατ'επέκταση, καμμία υπόσχεση...

Στην Ελλάδα της τεράστιας (δικτατορικής) διοίκησης είναι προφανές οι πολιτικοί ψάχνουν συγκεκριμένο στήριγμα για να εκλεγούν, με υπόσχεση (θα σε (ξανα)προσλάβω στο δημόσιο), ή δήλωση "εγώ δεν δεσμεύομαι από κανένα μνημόνιο!" (ψυχολογική υπόσχεση)... αλλά σπανίως με την αξία τους. Εξ'ου και οι πολλοί Δημ Υπαλληλοι: για να "μας" ψηφίζουν...


Εξαίρεση αποτελούν κάποιοι νεο-στρατολογηθέντες υποψήφιοι οι οποίοι, εν κατακλείδι, δεν είναι και πολιτικοί καριέρας...


Και κανένας από τα μεγάλα πολιτικά κόμματα δεν έχει ενδιαφερθεί για τα εξής δύο θέματα:
* το εθνικό συμφέρον
* την ανεργία

Η Ελλάδα έχει την 5η υψηλότερη ανεργία στην υφήλιο (Eurostat) και την μεγαλύτερη στους μακρόχρονα άνεργους.

Το θέμα δεν ενδιαφέρει καθόλου τους πολιτικούς μας. Καμμία σοβαρή νύξη από τους υποψήφιους για την ανεργία. Η ανεργία προφανώς δεν ενδιαφέρει τους Έλληνες πολιτικούς.

Αλλά και τα άλλα θέματα ΔΕΝ τους ενδιαφέρουν, όμως τα πραγματεύονται...

Και, τέλος, ιδού ένα θέμα στο οποίο όχι μόνο ΔΕΝ ενδιαφέρονται, αλλά και τσακώνονται: η ίδια η χώρα την οποία προτίθενται να εκπροσωπήσουν.

Ως εκ τούτου, το πόρισμα για τους Έλληνες είναι:

7

Το πρόβλημα πάρα πολλών Ελλήνων: η προσβολή της ελληνικής υπηκοότητας

Ή, "Οι καλύτερες θέσεις εργασίας στην Ελλάδα: 2) υπάλληλος της Βουλής"

Ο Κος Γ. Διονάτος, σε πρόσφατο άρθρο "Οι γελοίοι του ελληνικού πριγκιπάτου" αναφέρει
σχετικά με την απιθάνου βλακείας αντίδραση ελλήνων βουλευτών (Συριζα κι'άλλων κομμάτων), σχετικά με την φασιστική συμπερίφορά των υπαλλήλων της Βουλής:
"Το "κερασάκι" στην "τούρτα" ήταν οι δηλώσεις του προέδρου της Βουλής αναφορικά με το κύμα φυγής των υπαλλήλων της Βουλής, οι οποίοι φαίνεται να φεύγουν προκειμένου να προλάβουν να συνταξιοδοτηθούν με το σημερινό καθεστώς. Τις δηλώσεις αυτές προσωπικά ο γράφων ντρέπεται και να τις καταγράψει."

Πιο πάνω είχε αναφέρει: "... (όσα) έγιναν μέσα στη Βουλή από τους υπαλλήλους και τους βουλευτές που βρήκαν πρόσφορο έδαφος να δείξουν την "μεγαλοσύνη" τους, κάνουν έναν λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο να σκύβει το κεφάλι θιγμένος για όσα συνέβησαν στο εσωτερικό του "ναού" της Δημοκρατίας..."

Ακόμα πιο πρόσφατα, δημόσιοι υπάλληλοι των Δήμων επιτέθηκαν σε Γερμανό διπλωμάτη για να αποδείξουν ότι οι μισθοδοτούμενοι από τους ΟΤΑ δεν είναι τεμπέλιδες και ότι διαφωνούν με τις φημολογίες ότιοι γερμανοί συνάδελφοί τους παράγουν τριπλάσιο έργο.


Τέλος, ένας από τους μπουρδολόγους βουλευτές, ο Α. Τσίπρας, πρόσφατα δήλωσε δημόσια στο εξωτερικό ότι το δεν πρέπει ούτε συμφέρει κανείς να επενδύσει στην Ελλάδα για διάφορους λόγους...


Ωραιότατα. Με τις δηλώσεις του, ο Α Τσίπρας βουλιάζει το μαγαζί το οποίο εκπροσωπεί και από το οποίο ζει (και μάλλον τρώει καλά).

Προφανώς, ενας από τους λόγους που ΔΕΝ πρέπει κανείς να επενδύσει στην Ελλάδα είναι ότι ο Α Τσίπρας και άλλοι σαν τον Τσίπρα, είναι βουλευτές και έχουν πολιτική δύναμη...



Από μια άλλη οπτική γωνία όμως,


Η συντρηπτική πλειοψηφία των ελληνων πολιτών δεν είναι κλέφτες ούτε πολιτικοί ούτε συνδικαλο-παρατρεχάμενοι αυτών. Τι φταίνε να έχουν τέτοια εκπροσώπηση, να γελοιοποιούνται διεθνώς από ; μήπως μπορούμε να βγάλουμε μια β' Ελληνική υπηκοότητα την οπία θα έχουν όλοι πλην των πολιτικών & παρατρεχαμένων τους;

Διότι τα να έχεις την ίδια υπηκοότητα με π.χ. τον Α Τσίπρα είναι προσβολή