Η Εθνοσωτήρια επανάσταση της 21ης Απριλίου και η τρομοκρατία

Είναι εξόχως συμπτωματικό που η αποφυλάκιση του Σ. Ξηρού, γνωστού δολοφόνου, λαμβάνει χώρα περίπου την ημέρα του πραξικομήματος στην Ελλάδα το 1967.

Δεν είναι συμπτωματικό του τίποτα το γεγονός ότι εκπρόσωπος της Ελληνικής κυβέρνησης είπε στο υιό ενός εκ των θυμάτων του εν λόγω Ξηρού, ότι ο μπαμπάς του φταίει για άλλους φόνους άρα... γιατί να μη αποφυλακιστεί ο Ξηρός;;;

Από μόνη της έκρινε, δίκασε και αποφάνθηκε:

-- ότι κάποιος στο παρελθόν υπήρξε δολοφόνος και καταδικαστέος με τη ζωή του!!!
-- ότι το οδούς αντί οδόντος και ζωή αντι ζωής πάιζει στην Ελλάδα εφ'εξής και κατ'αυτήν.
-- δολοφόνοι και τρομοκράτες όλου του κόσμου ελάτε στην Ελλάδα: κάτσε μία 10ετία περίπου και μέτα παίξε τον άρρωστο και θα σε βγάλουμε πρόντο!


 Καταπληκτική αντίληψη.

Στους ΕΛληνες μας αρέσει να ακούμε αυτά που θέλουμε άσχετα αν είναι αλήθεια ή όχι και να μη ακούμε αυτά που δεν μας αρέσει να ακούμε, άσχετα αν είναι αλήθεια.

Αλλά κάποθια γραμμή πρέπει να τραβήξουμε, κάποιο όριο πρέπει να μπε: προτείνω ότι ακόμη και οι 35.7% ψηφοφόροι του σύριζα πρέπει να σταματήσουν όταν το πράγμα φτάσει στο αναίσθητο.

Η αίσθηση του ανησυχητικού...

Ο  Στο πρόσφατο άρθρο "Η αίσθηση του γελοίου" στην άκρως ενδιαφέρουσα on-line εφημερίδα Athens Voice, ο Θάνος Τζήμερος αναφέρει με χιούμορ & γλαφυρότητα:

"...Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η νέα κυβέρνηση συναγωνίζεται σε φάλτσα τα ιστορικά πλέον «Παρατράγουδα». Ο νέος εθνικός σταρ, με το ρηξικέλευθο ντύσιμο και την ανάλογα φιλάρεσκη τηλεοπτική περσόνα, κατάφερε να γίνει σε δύο εβδομάδες ο περίγελως της οικουμένης. Δεν το αντιλαμβάνεται και συνεχίζει αγέρωχος, καθώς δεν υπάρχει κανείς στην παρέα να του το πει. (...)
Και βρίσκουν όλοι (οι κβερνητικοί παράγοντες) μαζί απολύτως φυσιολογικό να διώχνουν την τρόικα προσκαλώντας το (τη) «τεχνικό κλιμάκιο», να σκίζουν το μνημόνιο βαφτίζοντάς το «γέφυρα» και να είναι περήφανοι στον ρόλο του τσαμπουκά-επαίτη, του... αξιοπρεπούς ζήτουλα, που καταγγέλλει τους εταίρους ως τοκογλύφους όταν του τα δίνουν με 1,5% επιτόκιο και ως εκβιαστές όταν δεν του τα δίνουν! Εκστασιάζονται μ’ αυτές τις ασύμβατες με τους φυσικούς νόμους ουρανομήκεις ηλιθιότητες που καταργούν κάθε πλαίσιο λογικής..." (...) Τώρα, αυτό το θίασο των trash (...) εκπομπών, ο... σοφός λαός τον έβαλε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων."

Δική μου άποψη είναι ότι η έλλειψη κάθε αυτογνωσίας και αντίληψης της γελοιότητας είναι ανησυχητική.

Πιο πολύ απ'όλα όμως με ανησυχεί το ότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στην Ελλάδα καταπίνει μετά χαράς τη παραπληροφόρηση και τη κατσαπλιά και θεωρεί ότι η αγένεια και η έξωθεν μπουρδολογία αποτελούν ηρωισμό.

Από Τα Σημαντικότερα Σχόλια Σε Ελληνική Εφημερίδα¨"Οι Προδότες Του Φραπέ"

Κείμενο του εξαιρετικού Λεωνίδα Καστανά που αναρτήθηκε στο (επίσης εξαιρετικό) Athens Voice την προηγούμενη Τετάρτη

Δανείζομαι το κείμενο διότι ταυτίζομαι απόλυτα με αυτά που λέει αλλά και με αυτά που ο συγγραφέας έχει πει στο παρελθόν. Ελεγα κι'εγώ τα ίδια, αλλά χωρίς τη περιεκτικότητα και το περιγραφικό και γλαφυρό τρόπο του Λεωνίδα (τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά).
Παραθέτω το κείμενο όπως αναρτήθηκε, με τη προσθήκη ελάχιστών δικών μου μικρο-σχολίων σε αγγύλη και με χρώμα. Δεν χρειάζεται να γράφω "συμφωνώ" γενικώς διότι είναι εξυπακούεται --



"ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΟΥ ΦΡΑΠΕ
Λ. Καστανάς

Πέντε χρόνια σχεδόν έχω τη «Μαργαρίτα». Έγινα γνωστός όταν έγραψα ότι το πρόβλημα της Ελλάδα είναι ο λαός της. {συμφωνώ, αλλά θα προσέθετα ότι αυτό είναι το ένα πρόβλημα. Το άλλο είναι ότι η Ελλάδα δεν μοιάζει τόσο με αυτούσιο κράτος αλλά με "μαγαζί που φτιάχτηκε για να κονομήσουμε" και έχει δήθεν υπουργεία που κάνουν δήθεν έργο και μελέτες, πολιτικούς που δήθεν λύνουν τα θέματα της χώρας, κλπ} Από τότε δεν άλλαξε σχεδόν τίποτα. Προχθές οι Έλληνες ανέβασαν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος που προσπάθησε με συνέπεια και τελικά τα κατάφερε να πείσει ότι το μνημόνιο έφερε την κρίση και όχι η κρίση το μνημόνιο. Δεν πρόκειται για δυο Ελλάδες. Πρόκειται για τα 9/10 και το 1/10. Ναι, ένα 10% είναι οι θιασώτες του ορθολογισμού στη χώρα αυτή και αυτό αποτυπώθηκε και σε αυτές τις εκλογές. Τα πιο μισητά πρόσωπα στο δημόσιο βίο είναι ο Στέφανος Μάνος, που χρόνια τώρα έλεγε αλήθειες και τον κράζανε, και η Άννα Διαμαντοπούλου, που έκανε τη μόνη σοβαρή μεταρρύθμιση, αυτήν των ΑΕΙ. Την πρώτη που θα τσακίσει η νέα διακυβέρνηση. Το ΠΟΤΑΜΙ βγήκε να μιλήσει για κοινή λογική και τo είπανε πρακτορείο μιας ντουζίνας «κακών». Μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα θα γίνουν μόνο όταν το 98% των κομμάτων κάνει μια κυβέρνηση συνεργασίας και τις επιβάλλει. Αλλά και, πάλι, αν μείνει απέξω ένα 2%, ένας Γκλέτσος ας πούμε, να κάνει αντιπολίτευση, σε 4 χρόνια θα είναι κυβέρνηση. Και επειδή αυτό είναι αδύνατο δεν θα γίνουν ποτέ. Και ας πτωχεύσουμε και ας μας διώξουν από το ευρώ και ας μας στραγγαλίσουν και ας γίνει της κακομοίρας.
Ο εξαιρετικός εθνολαϊκισμός είναι πια η κυρίαρχη και σχεδόν η μοναδική ιδεολογία στη χώρα. Ανελεύθερη οικονομία, κρατική συμμετοχή και επέμβαση παντού, σπατάλη, χρέη και μπαταξήδες, διαφθορά και των γονέων, εκπαίδευση για κλάματα, βιομηχανία πτυχίων και απολυτηρίων, προστατευτισμός και ρουσφέτι, πάτος στον ανταγωνισμό και την καινοτομία, διογκωμένος τριτογενής τομέας, έλλειμμα εμπορικών συναλλαγών, κατευθυνόμενες επιδοτήσεις, θαλασσοδάνεια, δουλειές μόνο με ΕΣΠΑ και διορισμός στο δημόσιο. Και μέχρι να μας κάτσει η κέντα στον άσσο αρακτοί στα καφενεία. «Φρέντο καπουτσίνο μέτριο, παρακαλώ, και τσάκο κι ένα τάβλι». Ξεχάσαμε και το φραπεδάκι.
Αν ήταν να γίνει αλλιώς θα ’χε γίνει. Αν ήταν να αποκτήσουμε ανθηρό πρωτογενή τομέα θα το είχαμε κάνει όταν πολλές δεκάδες δις έμπαιναν στη αγροτική παραγωγή από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Και γίνονταν ακίνητα και αυτοκίνητα με τις ευλογίες του κράτους και υπό τις προτροπές της εκάστοτε αντιπολίτευσης.

Αν ήταν να αποκτήσουμε βιομηχανία δεν θα κλείναμε ούτε τις δικές μας, ούτε τις ξένες, θα τις εκσυγχρονίζαμε θα φέρναμε κι άλλες. Θα φτιάχναμε ζώνες, με ειδικό καθεστώς, και θα αυξάναμε τις θέσεις εργασίας. Δεν θα τις πηγαίναμε στη Βουλγαρία, υπήρχε τρόπος να μείνουν εδώ και να δουλέψουν. Στην Ιταλία και την Ισπανία γιατί μείνανε; {Ακριβώς! Εμειναν ακόμη και στην Ελβετία όπου η καθαρίστριες παίρνουν €2500 το μήνα}
Αν ήταν να αποκτήσουμε δημόσια διοίκηση θα το ’χαμε κάνει όταν είχαμε 1,2 εκατομμύρια καλοπληρωμένους ΔΥ με τις καλύτερες εργασιακές συνθήκες στον κόσμο και τη μεγαλύτερη κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος στην Ευρώπη. Βάλε τον κλιματισμό και άνοιξε τα παράθυρα, μεγάλε. Αλλά εμείς στην ήδη χάρτινη γραφειοκρατία προσθέσαμε και την ψηφιακή και έχουμε χιλιάδες σελίδες για να ρυθμίζουν τις σχέσεις του κράτους με τους πολίτες.
Αν ήταν να αποκτήσουμε σοβαρό τουρισμό θα το ’χαμε κάνει αφού μας έλαχε να ζούμε στο ωραιότερο μέρος του κόσμου, με το καλύτερο κλίμα και με την πιο εμπορεύσιμη ιστορία. Αλλά εμείς μείναμε στο mousaka και στο do you like my love the Greece?
Αν ήταν να αποκτήσουμε διεθνώς αναγνωρισμένα πανεπιστήμια θα το ’χαμε κάνει με την πληθώρα των επιστημόνων που παράγουμε και την έφεση των Ελλήνων για ανώτατες σπουδές. Αλλά εμείς γεμίσαμε ντεμέκ ανώτατες σχολές την Ελλάδα και φροντίσαμε να έχει το δικαίωμα το κάθε προβληματικό να τις σπάει, γιατί έτσι δένεται το ατσάλι του κομμουνισμού, ή γιατρεύεται η αγαμία. {Κατα βάση, στην Ελλάδα δεν θέλουμε τόσο γνώση ή μόρφωση. Θέλουμε το πτυχίο.}
Αν ήταν να αποκτήσουμε σοβαρή βασική εκπαίδευση θα το ’χαμε κάνει. Τότε που είχαμε ένα δάσκαλο ανά 5 μαθητές (πρώτοι στον κόσμο), τάξεις με 10 μαθητές και σχολεία με 180 (στην Αθήνα όχι μόνο στα νησιά), χιλιάδες σελίδες δωρεάν σχολικών βιβλία και χιλιάδες βοηθήματα, χιλιάδες καθηγητές στα φροντιστήρια, διπλές και τριπλές παραδόσεις (σχολείο, φροντιστήριο, ιδιαίτερο), δεκάδες διαφορετικά συστήματα εισαγωγής στα πανεπιστήμια, πανάκριβα και σούπερ εξοπλισμένα εργαστηριακά κέντρα, δεκάδες απίθανες ειδικότητες εκπαιδευτικών με 18 ώρες εργασία την εβδομάδα, ειδικά ευρωπαϊκά προγράμματα για ταξιδάκια και δεν συμμαζεύεται. Αλλά εμείς κάναμε τα σχολεία μηχανισμούς διανομής πτυχίων και απολυτηρίων, μετατρέψαμε την αντιαυταρχική εκπαίδευση σε ξέφραγο αμπέλι, πατώσαμε στις εξετάσεις PISA και βγάζουμε μαθητές το 50% των οποίων είναι οργανικά αναλφάβητοι.
Αν ήταν να αποκτήσουμε θεσμούς, σοβαρή δημοκρατία και στοιχειωδώς επαρκές πολιτικό σύστημα θα το ’χαμε κάνει αφού όλοι πολιτικολογούμε ασύστολα, αφού διαλυθήκαμε και πεθάναμε στον εμφύλιο πόλεμο, αφού φάγαμε 7 χρόνια χούντα. Αλλά δεν καταλάβαμε τίποτα. Το 2015 εκλέγουμε ακόμα μοντέλα, τηλεπερσόνες, αθλητές και απογόνους και δίνουμε 7% στους φασίστες και 5% σε σταλινικούς θιασώτες των πιο σκοτεινών χρόνων της Σοβιετίας. Η πιο απαγορευμένη λέξη στην πολιτική μας ιστορία είναι η «συνεργασία». Αλλά και όταν την κάνουμε είναι μόνο για να δηλώσουμε τον αντιευρωπαϊσμό μας. {Μήπως απλά αγαπάμε το "αντι"; δηλαδή, φερόμαστε σαν έφηβοι: κάτω τα πάντα! Αρνητικοί σε όλα!} Αγαπάμε την τρομοκρατία, και επιβραβεύουμε τη φασιστική με την Τρίτη θέση στις εκλογές.
Αν ήταν να δώσουμε πραγματικά εφόδια στους νέους θα το ’χαμε κάνει. Αλλά εμείς τους κρατάμε μέχρι να ασπρίσουν τα μαλλιά τους μέσα στα σπίτια μας και τους χαρτζιλικώνουμε και όταν βγαίνουν βόλτα τους φωνάζουμε. «Κωστάκη, ξέχασες το ζακετάκι σουυυυυυυυυ».
Αν ήταν να φτιάξουμε πόλεις θα το ’χαμε κάνει στη χώρα με τα πιο ήπια καιρικά φαινόμενα, την πιο βαριά παράδοση και τους περισσότερους αρχιτέκτονες και πολεοδόμους. Αλλά εμείς μισούμε την πόλη και αγαπάμε τα χωριά και τα σπίτια μας. Φτιάχνει ο καλλιτέχνης του δρόμου ένα καταπληκτικό graffiti σένα τοίχο και πάνε δέκα καθυστερημένοι και το ταγκάρουνε, το μουντζουρώνουνε ή γράφουν το νούμερο της θύρας της ομάδας τους.
Δεν θέλουμε ούτε ανάπτυξη, ούτε Ευρώπη, ούτε διαφωτισμό. Επιδόματα θέλουμε και κάποιον να μας χώσει όλους στο δημόσιο ή το δημόσιο να αγοράζει αποκλειστικά τα προϊόντα μας. Βρώμικες πόλεις θέλουμε με συνήθως αστείους δήμαρχους, για να φαίνεται καθαρό το σπίτι μας και μεις σοβαροί. Και ο καθένας ένα σχολείο απέναντι από το σπίτι του να μην κουράζεται το παιδί να πηγαίνει φορτωμένο μια δεκάκιλη τσάντα.
Ό Έλληνας δοκίμασε και ανέβασε ψηλά ό,τι πιο χυδαίο, κάλπικο, λαϊκίστικο, ανίκανο κυκλοφορούσε στο πολιτικό σύστημα. Απίθανους τύπους που έκαναν χειραψίες σε λαϊκές αγορές ή έβγαιναν στην TV και έλεγαν ανοησίες σε ακόμα πιο ανόητους δημοσιογράφους. Μέχρι κάτι ανθρωποειδή φασιστόμουτρα και μπράβους της νύχτας έκανε βουλευτές. Για να τον σώσουν από τους κλέφτες που πριν 5 χρόνια τους έβγαζε πρώτους βουλευτές με χιλιάδες ψήφους κι ας ήξερε ότι δεν ήταν καθαροί. Μέχρι κάτι φοβερούς γελοιότυπους ψήφισε που είναι σίγουροι ότι κάποιοι μας ψεκάζουν και άλλους ακόμα πιο γελοίους που τώρα τους ετοιμάζει για αρχηγούς του κράτους. Αναγόρευσε σε επιτομή της πολιτικής σοβαρότητας απολιθώματα που έχουν πρότυπο τη Βόρεια Κορέα και σου λένε κατάμουτρα ότι δεν σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους. Και πάνω που ’χε ξεμείνει από πολιτικούς ταγούς βρήκε μπροστά κάτι παρωχημένους εναλλακτικούς κομμουνιστές, που έχουν πρότυπο τη Βενεζουέλα και την Αργεντινή, και είπε να τους δοκιμάσει μπας και γυρίσει το δώρο των Χριστουγέννων και καταργηθούν η Τράπεζα Θεμάτων και ο ΕΝΦΙΑ.
Θα κάτσουμε εδώ να πιούμε το ποτήρι μέχρι τέλους. Θα στείλουμε τα παιδιά μας στη Δύση, θα χαλαρώσουμε και θα απολαύσουμε τη δύση της πατρίδας. Μια δύση που της αξίζει και μας αξίζει. Γιατί και μεις, το 10%, αποτύχαμε να γίνουμε κάτι παραπάνω. Μόνο κουβέντες μάθαμε να λέμε και να γράφουμε, περισπούδαστες. Δεν καταφέραμε να φτιάξουμε μια στέρεη ενιαία πρόταση και ένα ισχυρό δημοκρατικό σχήμα με κανονικούς ανθρώπους και στοιχειωδώς έντιμους και ικανούς πολιτικούς. Και μας βρωμάει και ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ γιατί καταφέρνει να προσελκύει το 6%. Είμαστε και μεις μέρος του προβλήματος. Να μην το ξεχνάμε. Ίσως το μεγαλύτερο."

Αυτή είναι η αρχαία Ελλάδα. Μήπως ήταν καλύτερα; Τουλάχιστο τότε κάτι γράφανε, παρήγαν, κλπ

ΟΚ, ας δεχτούμε ότι είμαστε μέρος του προβλήματος, να μη βγάζουμε το εαυτό μας απ'έξω. Όμως, μήπως επιμένουμε σε λάθος πράγματα, σε μία χώρα όπου ο πολύς κόσμος ΔΕΝ ενδιαφέρεται γι'αυτά τα πράγματα  -- δηλαδή δεν πουλάνε; έννοιες ευθύνης, έθνους, ο,τι είναι ανταγωνιστικό ή ακόμη ο,τι έχει να κάνει με προσωπική προσπάθεια, η προσπάθεια δεν οδηγεί πουθενά... κλπ; τι να κάνεις τους "μεγάλους" όπως λέει ο Σύριζα, μισθούς των € 80,000 το χρόνο όταν με κυβερνητικά κοννέ βγάζεις πολλαπλάσια το εξάμηνο - και αφορολόγητα;
Εάν η Ελλάδα ανήκει στους Ελλήνες, αυτοί οι Ελληνες θέλουν αυτά τα πράγματα, όπως φαίνεται. Δεν τους ενδιαφέρει η γνώση, η εκπαίδευση, μόνο το χαρτί. Δεν τους ενδιαφέρει το περιβάλλον, παρά μόνο το δικό τους σπίτι. Δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά το παιδί τους η το μέλλον του, φτάνει να δείχνουν οτι ενδιαφέρονται...
Κατουσίαν: μας ενδιαφέρει το φαίνεσται και μόνο. Δείχνω μορφωμένος άρα είμαι. Δείχνω ωραία, άρα είμαι. Δείχνω οξύνους, άρα είμαι.

Ξαναγυρνάμε στο κείμενο του 2011!

Νέος Πρωθυπουργός στην Ελλάδα: Νόμιζες Οτι Δεν Μπορώ;;;

Σημείωση: το ότι ο κόσμος στην Ελλάδα ψήφισε να ΜΗ βγει η ίδια κυβέρνηση  δεν εκλπήσσει κανένα και εν πολλοίς δικαιώνεται από τα αποτελέσματα της κυβέρνησης Σαμαρά -- δηλαδή πολύ λίγα.

Λιτότητα, θυριώδης εξωτερική βοήθεια, μεγάλη ανεργία και σε αντάλλαγμα... τι; ελάχιστες μεταρρυθμίσεις (επαγγέλματα, συνδικαλιστές, συμφέροντα), η 4-5η μεγαλύτερη ανεργία στο κόσμο, λίγες ελπίδες για αλλαγές στο μέλλον...

Η Ελλάδα είναι καλύτερα τώρα από ότι ήταν προ 3ετίας ή 4ετίας (στο τότε Davos) αλλά λίγο καλύτερα...  Εξ'ου και οι 7 στους δέκα ΔΕΝ ψήφισαν τους εκπρόσωπους της προηγούμενης κυβέρνησης.

Γιατί όμως να διαλέξουμε το Σύριζα -- έστω οι 3.5 στους δέκα έλληνες;

Για να τους δείξουμε ότι δεν φοβόμαστε!

...Φάτην λοιπόν!

Ψήφισα αυτόν που ΔΕΝ ήθελες!(Και αυτόν που λέει αυτά που μου αρέσει να ακούω, αλλά ασ'το αυτό.)

Ο οποίος θα αυξήσει τη δημόσια δαπάνη κατά ~3 δισ ευρώ το τρίμηνο: επαναπρόσληψη των λίγων Δημ Υπαλλήλων που βρέθηκαν εκτός, επαναφορά των περιορισμένων δαπανών υγείας (εύχομαι να μη εννοεί το κλέψιμο!), αύξηση συντάξεων, αύξηση δημοσίου τομέα...

Όλα αυτά σε μία Ελλάδα όπου, παρά τη λιτότητα και τους λεγόμενους περιορισμούς στις δαπάνες, η λειτουργία του κράτους παραμένει έντονα αντιπαραγωγική και ζημιογώνα...

Κανείς δε ρώτησε λίγο παραπέρα τον Συριζα πως θα κάνει τα όσα έχει κατά καιρούς πει ότι θα κάνει. Πρακτικά.
Όπως βέβαια δεν ρώτησε κανείς και τους άλλους -- π.χ. "λεφτά υπάρχουν". Μάλιστα. Που είναι ρε παιδιά;


Μία μέρα κάποιος θα ενδιαφερθεί να προσεγγίσει τους ψηφοφόρους του σύριζα και θα έχει ενδιαφέρον από τη ιστορική πλευρά.

Κατά τα λοιπά και προς το παρόν μπορούμε να διακρίνουμε δύο παράγοντες: έλλειψη κατατόπισης (άγνοια) και Άισθηματισμός.

Άγνοια: η αντιφατικότητα των όσων εξαγγέλουν (κατά καιρούς οι πολιτικοί) και έχει εξαγγείλει και ο Σύριζα και ΔΕΝ έχει ξε-αγγείλει μέχρι τώρα (που όλα αυξάνουν τις δημόσιες δαπάνες και την φορολογία φυσικών προσώπων) και του χρέους της χώρας. Για να κάνεις αυτα που λέει, χρειάζεσαι λεφτά. Ο,τι λεφτά σου δίνουν εσένα, εδίναν και στον άλλο. Άρα τα παραπάνω από που θα έρθουν;


Φαίνεται ότι οι Ελληνες πάσχουν από ενδυμική αδυναμία στο να καταλάβουν βασικές έννοιες οικονομικές, όπως το ότι τα δημόσια χρήματα δεν φυτρώνουν στα δέντρα.Θεωρούν οτι οι πρωθυπουργοί έχουν τον τρόπο τους και αν θέλουν όλα τα κάνουν.
Οι Έλληνες ψηφοφόροι είναι αγαθοί...


Αισθηματισμός: η εμμονή στο να ζει στην ψευδαίσθηση ότι αυτό που βλέπεις ΔΕΝ υφίσταται, αλλά είναι πραγματικότητα αυτό που επιβεβαιώνει ο πολιτικός αρχηγός της επιλογής. Π.χ. τα ρούχα του αυτοκράτωρα ή οι επιτυχίες της Κας Δούρου με τα σκουπίδια: η Κα Δούρου δεν έκανε τίοτα με τα σκουπίδια, ούτε κ'αν πέταξε τα δικά της (είναι ακόμη στη κουζίνα της). Απλά είπε ότι, "να, τώρα, οσονούπω, λύνεται το θέμα. Αύριο μέχρι το μεσημέρι..."


Βέβαια, υπάρχει και η εξήγηση του: τι να ψηφίσω;;;

Σωστά: από τους μεγάλους και γνωστούς μπουχτίσαμε.

2η Απάντηση: από κόμματα πάμε καλά, γεμάτο είναι το σύμπαν... Γιατί δεν διαλέγεις κάτι νέο;

Π.Χ. Ποτάμι -- κι'ας πάρει το ποτάμι το πρόχειρο σποτάκι του και το αστείο όνομά του...

Ας ελπίσουμε ότι το μέλλον μας πάει προς τα εκεί.