Ο αριστερός ιδεολογικός μανδύας της ακροδεξιάς

'Η, άλλως πως, η απολυταρχική πολιτική προπαγάνδα στην Ελλάδα.

Όπως και στη Ναζιστική Γερμανία, η εθνο (ανελ) - σολιαστική (συριζα) κυβέρνηση επέβαλε έλεγχο και κατεύθυνση στη πληροφόρηση μέσα από τα ΜΜΕ, έτσι και στην Ελλάδα του 2015 η παραπληροφόρηση έγινε καθεστός. Βαπτίζονται τα γεγονότα με γνώμονα επαναστατικά, διαφορετικά, ηρωικά, γενικά παραπλανητικά, για εσωτερική κατανάλωση: θεαματικά (ο Γιάννης που έφαγε το ένα ν και ντύνεται χάλια), η παραβίαση κανόνων (η αγένεια θεωρείται ηρωισμός ), οι Βάρβαροι κι'εμείς (ο ξένος είναι κακός και συνομοτεί), οι ημεδαποί κακοί είναι οι "ολιγάρχες" -- έννοια συγκεχυμένη: δεν λέμε ο Γιώργος ΧΨόπουλος ή ΑΒίδις, λέμε "ολιγάρχης". Γενικώς.

Και η Ελληνική κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα χωρίς υπερθετικό προσδιορισμό και αγωνιστική τοποθέτηση: δεν συζητάει, μάχεται. Δεν συνεδριάζει, αλλά μαραθονοδρομεί...

π.χ.
"Αδειάσαμε το μνημόνιο" -> "το αποδεχόμαστε το μνημόνιο αλλά με άλλο όνομα"
"Μεγάλη νίκη..."α' -> εδώ συμφωνούνε όλοι. Μας επέβαλαν βέβαια οι άλλοι εταίροι τους όρους της συμφωνίας παράτασης, αλλά η παράταση του μνημονίου εμπεριέχει και πολλές μεταρρυθμίσεις που είναι χρήσιμες για τη χώρα...
"Μεγάλη νίκη" β' -> "υπόγραψε εσύ τώρα να πάρουμε το παραδάκι και τους γράφουμε μετά όπως ξέρουμε".
Όπως αναφέρει και η Αγγελική Σπανού σε γλαφυρό και πολύ σοβαρό άρθρο της στο Athens Voice: "Οι πιστωτές μας συμμετείχαν στον εμπαιγμό επιβάλλοντας ένα κακό πρόγραμμα, παριστάνοντας πως ελέγχουν την πραγματοποίηση μεταρρυθμίσεων" 
"Τρόϊκα τέλος" -> εδώ θα μείνουν οι άνθρωποι αλλά απο εδώ και πέρα θα ονομάζονται "θεσμοί"

"Ιδιωτικοποίησεις - τέλος"  ->  περίμενε να συνεννοηθούμε με τους δικούς μας για τα... τεκταινόμενα μήπως βολέψουμε κάποιον...
"Αγώνας ενάντια στους ολιγάρχες" -> τίποτε αλλά ακούγεται καλό. Στο σύριζανελ δεν κάνεις τίποτα: αγωνίζεσαι. π.χ., δεν πίνεις ποτέ ένα ποτήρι κρασί: "πίνεις ένας ποτήρι στην υγειά του εγώνα"
 "Κοινωνική πολιτική" -> αύξηση φόροι εισοδήματος, άυξηση στο χαράτσι της ΕΡΤ, αναμενόμενη αύξηση στη ΔΕΗ
"Αναμόρφωση της υγείας και επαναφορά των κεκτημένων": μείωση της πρόσβασης στη Δημόσια υγεία
"Δεν θέλω χρήματα με μνομόνιο" -> χρειάζομαι χρήματα και δεσμευόμαι με "συμβόλαιο"
"Δεν θέλω άλλο χρέος που είναι δυσβάσταχτο για τη χώρα" -> συμφωνούμε όλοι, καμμιά μεταρρύθμιση θα κάνεις;;;

Α, ναι ξεχάσαμε:
"Ο κατώτατος μισθός πίσω στα επίπεδα του 2009" ->  εύοκολο, είναι μόνο για τον ιδιωτικό τομέα και ποιός ενδιαφέρεται - ο,τι τους πούμε θα κάνουν. Βγαίνει, αν διώξουν λίγο κόσμο...
Και η ανεργία;;;; Ανεργία; -> δεν μας ενδιαφέρει και τόσο. Τώρα με το ΕΣΠΑ θα ρίξουμε κάποια λεφτά για να ησυχάσουν προς το παρόν, και βλέπουμε.


Και τον Ιούνιο;
"Λεφτά με μνημόνιο δεν θέλουμε" -> ζητάμε από το Eurogroup να μας προτείνει κάποιο σοβαρό σχέδιο και να το ονοματίσουμε "αναπτυξιακή πορεία" ή κάτι τέτοιο, πιασάρικο για εσωτερική κατανάλωση.

Μνημόνιο τέλος. Τόπαμε και το κάναμε!





Το βέβαιο: η τρέχουσα Ελληνική κυβέρνηση έχει πολύ καλό σύμβουλο επικοινωνίας. Πρέπει να έχει μάθει πολλά από τον προκάτοχό του I. Goebbels.
Υ.Γ ως αφέψημα το κουτόχορτο προσφέρει ηρεμία, γαλήνη και αίσθηση συναισθηματικής ολοκλήρωσης.

Τέλος Στη Λιτότητα

Πολύ Ωραία.

Με τα λόγια.

Όπως και οι προηγούμενοι, φεραν μεταρρυθμίσεις: με τα λόγια.

Στη πράξη, τίποτα.

Έτσι που είναι δομημένη η ζωή στις χώρες της ΕΕ, πως θα γίνει να βελτιώσουμε τα πράγματα με τα λόγια μόνο...

Με το μεγαλύτερο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων, με μεγάλες απώλειες στην υγεία (από κλέψιμο...), με περιοριστική εμπορική πρωτοβουλία, με απολυταρχική διοίκηση...


Πάντα το γυρνάμε στην ελπίδα:μπροστά στο προφανές, πειλέγουμε να πιστέψουμε στο θαύμα.

"Θα βρει λεφτά για να τα κάνει όλα."
"Έχει το τρόπο του"
"Θα τα πάρει από τους πλούσιους" (τους πλούσιους αμερικάνους; πλούσιους κινέζους;, πλούσιους έλληνες της διασποράς;)

Μακάρι να ζήσουμε καλά με τα λόγια.

Τρώγονται τα λόγια;

Οχι. Εκτός αν βλέπουμε την πολιτική και τους πολιτικούς σαν θρησκεία και αγίους, αντίστοιχα. Δογματικά.
Πιστεύω και δεν ερευνώ...


Μάλλον έχει δίκιο ο Θανάσης Παπανδρόπουλος που έγραψε στην Εστία της Δευτέρας 26 Ιαν 2015: "Μοναδικό μέλημα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας δέν εἶναι τό πῶς θά μπορέσει νά βγεῖ ἀπό τό τέλμα μέσα στό ὁποῖο ζῆ (...) ἀλλά μέ ποιόν τρόπο θά κάνει πιό ἄνετη τήν ἐπιβίωσή της σέ αὐτό!"

Κοινωνιολογικό Θρίλλερ! Άξιο θέμα για διδακτορικό...