Να και κάποιοι Ελλήνες που λειτουργούν...

...σε αντίθεση με τους θεσμούς και άλλους κρατικούς φορείς, παράλητους, που δεν κάνουν άλλο από το να ξοδεύουν χρήματα.

Αυτοί, οι παίκτες, εργάζονται με πρόγραμμα, έχουν στόχους, τους ακολουθούν... σε παγκόσμιο επίπεδο!

Αλλά και η εμφάνιση των παικτών στο γήπεδο ήταν υψηλού αγωνιστικού ήθους και πειθαρχίας: συγκριτικά με εμάς πολλές άλλες ομάδες ήταν από χούλιγκανς εώς ψιλο-μπερμπάντιδες!

Μπράβο σε όλους που ήταν εκεί και κάναν ο,τι μπορούσαν -- και αυτό που "μπόρεσαν" περιλαμβάνει την παρουσία σε αγωνιστικό ήθος απολύτως τοπ χλίδα αλλά και μία νίκη, ετσι για να περνά η ώρα...

Στο τσακ ισοπαλία με την Αργεντινή...


Τον τελευταίο καιρό οι Ελλήνικές ομάδες:
Α) ποδοσφαίρου
Β) μπάσκετ
Γ) βόλεϋ
Δ) χαντ-μπολ

...είναι οι μόνοι ελληνικοί "δημόσιοι" οργανισμοί με πρόγραμμα. Ούτε οι οικονομικο-υπουργοι (η Κα Λούκα Παλούκα είναι ανάξια λόγου) ούτε οι εργασιο-Χάροι. Μόνο για παγανιά κάνουν αυτοί. Γκολ ΔΕΝ βάζουν.

Οι σοσιαλ-πολιτικοί, ο Χότζας κ.α. ευτράπελα

Το ότι οι έλληνες πολιτικοί είναι άσχετοι με όποιο εργασιακό αντικείμενο τους δώσεις είναι παγκοσμίως γνωστό.
Υπάρχει ένας τομέας όμως όπου οι σοσιαλ-πολιτικοί ειδικά διαπρέπουν: η δημόσια επικοινωνία και η τηλεοπτική παραπληροφόρηση.

Θυμάστε τη γνωστή ιστορία του γκρίνια που πήγε στο Χότζα να του ζητήσει μεγαλύτερο σπίτι... και αφού ο Χότζας τον έβαλε να σπιτώσει και όλα του τα ζωντανά, μετά τον διάταξε να ξαναβγάλει έξω, ένα ένα. Και, ω του θαύματος, στο τέλος του εγχειρήματος το σπίτι φάντασε άνετο και μεγάλο.

Ετσι λοιπόν κι'εδώ στην Ελλάδα λέει ο ακατανόμαστος Χάρος υπουργός ανεργίας: "με ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΥΝ να κόψω συντάξεις, να απολύουμε χωρίς αποζημίωση (δηλ προειδοποίηση)... να αναδιαρθρώσω το Δημόσιο (βλέπε "να απολύσω" από το Δημόσιο δηλ. μέσω του Καλλικράτη του όμορφου υιού της Σπάρτης)".
Μετά λέει: "Αλλά εγώ θα το παλέψω" λέει, "θα το παλέψουμε, ρε παιδιά, εγώ ό τι μπορώ θα κάνω..." και προσθέτει "άντε, και τη μισή απόλυση να πετύχω καλά δεν είναι;;;"

Μεγάλη επιτυχία.

Κανείς από τη τιβι δεν έχει κυττάξει το "μνημόνιο" όπου υπάρχουν τα βασικά;

Ειμαστε, τελικά, πανύβλακες ή/και καλοκάγαθοι σε σημείο παθολογικό, ή/και κάτι άλλο που δεν γνωρίζω;

Οπουδήποτε αλλού, τέτοιες ελαφρολαϊκές πονηριές θα τις είχαν κράξει και στη συνέχεια πατάξει, τα παιδία της 5ης Δημοτικού πριν προλάβουν να ανοίξουν 2η φορά το στοματάκι τους οι πολιτικοί...

Εξοργιστικό, τέλος πάντων. Προσβλητικό.
Ήδη, οι Έλληνες που ταξιδεύουν αντιμετωπίζουν πρόβλημα από προσβλητικά "σχόλια" ξένων.

Τώρα μας δουλεύουν και οι πολιτικοί μας!

(Να μου πεις, καιρό τώρα μας δουλεύουν, αλλά ήταν εν οικω. Τώρα έγιναν όλα εν δήμω).

Quis custodiet ipsos custodes?

....ή, αλλιώς, ποιός θα μας φυλάει από τους "φύλακες";

Δηλαδή από τα παντός είδους αρπακτικά Ελληνικού Δημοσίου που βγαίνουν παγανιά με το χέρι στην αριστερή μας τσέπι, αλλά και το κυβερνητικό-διοικητικό κατεστημένο που έχει τα δύο χέρια στην δεξιά μας τσέπι;

Βγήκε φιρμάνι, όποιος προσλαμβάνει χωρίς τη συμφωνη γνώμη συνδικάτου τρώει πρόστιμο μέχρι € 30.000.
Όποιο μαγαζί αγοράζει home-made αντικείμενα, τεκμαίρεται ότι έχει μόνιμη σχέση με τον άνθρωπο που τα φτιάχνει και πληρώνει πρόστιμο στο ΙΚΑ (και εισφορές).

Ο,τι δεν είναι "Δημόσιο" είναι για πλιάτσικο! Ανοιχτε κόσμε δουλειές για νάρθουμε να σας τα πάρουμε! Βγάλτε κόσμε λεφτά για ναρθούμε να σας τα φάγουμε!
Και να λες ότι δεν έχεις, εεεέ, κάπου θα έχεις, δε μπορεί!

Αγιε Σώστη Σώσε μας!
Πάτερ Δουνουτού...
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς... Ομιλείς την Ελληνικήν;
Χανόμαστε.....

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΚΛΕΒΟΥΝ, ΠΑΡΑ ΝΑ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ

Μου ήρθε μια σκέψη:

Καλά όλες οι αναλύσεις για το που πήγαν τα λεφτά (δηλαδή, όπως θάλεγε κι'ο ελληνάρας, "ποιός τα πήρε, και γιατί αυτός κι'οχι εγώ;"), αλλά πιστεύω ότι η σωτηρία της ελλάδας θα έλθει εν πολλοίς από τα δύο παρακάτω:

Α) Να σταματήσουν να νομοθετούν οι ελληνες πολιτικοί, και ας συνεχίζουν να δέχονται "δώρα" με μέτρο, χωρίς να τα νομιμοποιούν με νόμους και υπουργικές αποφάσεις.

Β) Να καταργηθεί σύσσωμη η εργατική και η επιχειρησιακή και η φορολογική νομοθεσία και ο οργανισμός του Δημοσίου. Να ξαναγραφούνε από την αρχή.


Με αυτά τα δύο, πολύ λιγότερα λεφτά θα χάναμε, οι πολιτικοί θα ήσαν ευχαριστημένοι και η χώρα θα λειτουργούσε καλύτερα εως πολύ καλύτερα.

Due diligence της ΕΛΛΑΔΟΣ (της οικονομικής κατάντιας της)

Αναδημοσιεύουμε εισαγωγικό executive summary μελέτης που εκπονήθηκε από ομάδα συνεργαζομένων ελληήνων -- ή ελληνικής καταγωγής -- αναλυτών και ερευνητών, εντός κι'εκτός ελλάδας (δόξα νάχει το διαδίκτυο!) . Η μελέτη είναι κατ'ουσίαν ένα due diligence (οικονομικός έλεγχος) της νεοτέρας Ελλάδας και στηρίζεται σε πρωτογεννή στοιχεία.

"

Αξιότιμο Κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας

Αρχηγούς κομμάτων

Βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου

Κύριε Πρόεδρε,

Όλοι οι Έλληνες σήμερα και εσείς προσωπικά έχουμε ένα ερώτημα.

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Μια ομάδα αναλυτών με στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος και του λογιστηρίου του κράτους αποφασίσαμε να δώσουμε μια απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα. Αποδεχόμαστε πλήρως την κριτική που θα ακουστεί ως προς την προσέγγιση και την ακρίβεια των αριθμών μας. Όποιος επιθυμεί να την αμφισβητήσει όμως ας το κάνει με στοιχεία. Σας εγγυόμαστε ότι κανείς δεν θα μπορέσει να αμφισβητήσει τα συμπεράσματα.

Η επιστολή άλλωστε κοινοποιείται και στους πολιτικούς αρχηγούς της σημερινής βουλής από σεβασμό στο δημοκρατικό πολίτευμα. Ας βάλουν τους αναλυτές τους να αντιπαραβάλλουν τα στοιχεία τους,( αυτά που δεν τόλμησαν ποτέ να φέρουν στο φως της δημοσιότητας για να προστατεύσουν τους υπαίτιους που δυστυχώς φαίνεται ότι αποτελούν τον πυλώνα του πολιτικού συστήματος και χρήζουν «προστασίας».)

(Δεν θα συμπεριλάβουμε τα «σκάνδαλα» αφού κάθε μία από τις αιτίες έχει πίσω της ακριβείς αποφάσεις με υπουργικές υπογραφές. Συγκεκριμένες υπογραφές που ταυτοποιούνται με πρόσωπα ανάλογα την ημερομηνία.) Όπως θα δείτε μεταφέρουμε τα συμπεράσματα σε απλή γλώσσα, χωρίς κραυγές και αφορισμούς αφού κύριος αποδέκτης είναι όχι το πολιτικό σύστημα αλλά οι Έλληνες πολίτες που έχουν συνηθίσει να ακούν «περίτεχνες αναφορές» γραμμένες από διάφορους «σοφούς».

Τέσσερεις είναι οι κυρίες αιτίες που οδήγησαν την Ελλάδα σ’ αυτό το σημείο με σειρά βαρύτητας.

1. η κακοδιαχείριση των συνταξιοδοτικών ταμείων

2 η κακοδιαχείριση του αναπτυξιακού πυλώνα της οικονομίας

3. η φοροδιαφυγή

4 η χρηματοδότηση των τραπεζών με €43 δισεκατομμύρια

Το σημερινό χρέος της Ελλάδος είναι €300 δισεκατομμύρια.

Η ανάλυση μας δείχνει ότι οι «επιχορηγήσεις» στα συνταξιοδοτικά ταμεία (εκτός των δημοσίων υπάλληλων ) από τον κρατικό προϋπολογισμό, από το 1998 μέχρι το 2009 είναι €104 δισεκατομμύρια.

Με απλά λόγια τα ταμεία που έπρεπε να είναι αυτοχρηματοδοτούμενα από τις εισφορές των εργαζομένων

Συγχρονη ιστορία της Ελλάδας -- σε λίγες γραμμές

TELOS

MAS TELEIWSE

Παραθέτω κείμενο από το insurance daily. "Αγνώστου συγγραφέα. " Εχω να προσθέσω μόνο στο τέλος: "...όσοι το προλάβανε... και όσοι είχαν πράσινη κάρτα (ή γαλάζια κάρτα) ΚΑΙ ειδικότερα: συγγενή συνδικάλα.

<< Το πάρτυ τελείωσε. Τα κεφάλια μέσα. Τη δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta {και Zundapp και 3κυκλα!}. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε να στο χαλάσει. Τόσο καλά. {Επίσης, Μερσεντές φτιαγμένες για να μοιάζουν με SL ενώ ήταν σκέτες}

Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ’ το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια. Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι άλλοι.

Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ..

Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα.

Και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 € πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).

Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV’s, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε..

Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π..ς αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν την καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας. Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων… τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.

Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.

Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν. Γεννήθηκαν αργά.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ>>

Τελος. ΟΕΔ.

Πως προωθείται η Μαυρη Εργασία στην Ελλαδα...

Δια νόμου

Ή, αλλέως πως, πως εμποδίζεται η πρόσβαση στην εργασία ενώ διευκολύνεται η μετάβαση στην ανεργία!

Δια νόμου.

Σε ένα από τα παγκοσμίου κλάσης αριστουργήματα νεο-ελληνικής ανοησίας, ένας νέος νόμος με ονομασία "εγγυήσεις για την εργασιακή ασφάλεια..." επιφέρει εμπόδια στην πρόσβαση σε όλες τις μορφές απασχόλησης εκτός της αορίστου χρόνου (δόξα τω Θεω, τους ξέφυγε προς το παρόν). Από την άλλη, προβλέπεται επίσης η διευκόλυνση των απολύσεων!

Ο νόμος με τις "εγγυήσεις για την εργασιακή (αν)ασφάλεια"...
Καταργεί την προσωρινή απασχόληση. Ο νόμος τροποποιεί προηγούμενο νόμο (του ΠΑΣΟΚ) που αναγνώριζε, έστω και πλημμελώς, τη προσωρινή απασχόληση. Βέβαια το ΠΑΣΟΚ είχε ψηφίσει τον τότε νόμο κατ'εντολή της Κομισιόν γιατί η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα της ΕΕ χωρίς νομοθετημένη ευέλικτη απασχόληση δηλαδή, χωρίς νόμιμη ευέλικτη εργασία.

Περιορίζει την εκ περιτροπής απσχόληση και την υποβάλλει σε προηγουμενη έγκριση συνδικάτων.

Περιπλέκει γραφειοκρατικά την μερική απασχόληση (δηλαδή την παρεμποδίζει, με κίνδυνο να καταργηθεί από κάποιους εργοδότες).

Περιπλέκει και περιορίζει καταλυτικά την κατ'οικο απασχόληση και τα φασόν (κρίμα για κάποιες μητέρες που ζούσαν φτιάχνοντας αντικείμενα για καποιο μαγαζάκι της γειτονιάς).


Όποιες κι'αν ήταν οι προθέσεις, στη πράξη ο νόμος "ασφάλειας στην εργασία" διασφαλίζει τη κατάργηση 22.000 φανερών θέσεων εργασίας και τις απολύσεις.

Επίσης προωθεί, θέλουμε να πιστεύουμε άθελά του, τη μαύρη εργασία.

Τι λέει;

Απαγορεύει έμμεσα (δηλαδή περιπλέκοντας το πλαίσιο νομιμότητας) ή άμεσα κάθε μορφή ευέλικτης εργασίας. Νόμιμης, φανερής ευέλικτης εργασίας βέβαια. Ετσι λοιπόν ανοίγει διάπλατα πλεόν η πόρτα για παράνομη (μαύρη) εργασία. Διότι τη παράνομη δεν τη βλέπει ο νόμος! Ενώ η προσωρινή εργασία, η μερική εργασία, κλπ, είναι δηλωμένες και διαφανείς (και πληρώνουν εισφορές, ΙΚΑ κλπ).

Αρα, οι κάποιοι εργοδότες που είχαν επιλέξει να ανοίξουν κάποιες θέσεις νόμιμης εργασίας, έστω και "ευέλικτης μορφής" ή "ειδικές" όπως πχ το φασόν, θα τις καταργήσουν.
Κατα τα λεγόμενα έμπειρου αναλυτή του Υπουργείου Εργασίας με εμπειρία στη Κομισιόν, οι θέσεις προς κατάργηση είναι περί τις 22.000.


Αντιθέτως, άλλες εταιρίες που έχουν επιλέξει τη φθηνότερη λύση της μάυρης ή γκρίζας εργασίας, θα συνεχίσουν επαυξανόμενες πλέον αφού νέοι άνεργοι θα κατεβάσουν το κόστος της απασχόλησης. Αμα η προσφορά είναι μεγάλη και έχεις ανάγκη από δουλειά, τι να κάνεις; άλλωστε, τώρα πλεόν η φθινότερη εργασία θα επιτρέπεται δια νόμου!


Πως γίνεται όμως η μαύρη ή γκρίζα απασχόληση;

Όπως το κάνει το Ελληνικό Δημόσιο όπου απαγορεύεται η νόμιμη προσωρινή απασχόληση όπου όλα φαίνονται, αλλά επιτρέπεται η εργοληπτική απασχόληση όπου βάζουμε τους δικούς μας αλλά φαίνονται σαν υπάλληλοι του εργολάβου, όχι του Δημοσίου, και δεν τους βλέπει ούτε η ΕΣΥΕ ούτε ΔΝΤ. Αυτοί οι εργαζόμενοι δεν είναι βέβαια κατ' ανάγκη γκρίζοι ή μαύροι, απλά δεν φαίνονται και δεν καταγράφονται ως υπάλληλοι σε δημόσια υπηρεσία.


Το γνωστό και πρόσφατο παράδειγμα της εργαζόμενης σε καθαρισμούς κτηρίων Κούνεβα, είναι παράδειγμα γκρίζας εργασίας.

Σε αντίθεση με τα παραπλανιτικά λεγόμενα διαφόρων παραγόντων που ήθελαν να κουκουλώσουν το θέμα, η Κούνεβα δεν δούλευε βέβαια σαν προσωρινή υπάλληλος γιατί αν ήταν προσωρινή ο εργοδότης της θα έπρεπε να πληρώνει όλες τις εισφορές και η ίδια θα ήταν εμφανής, δηλωμένη, που δουλεύει και πόσες ώρες, κλπ, και πολύ ακριβή. Βέβαια θα ήταν και ασφαλισμένη, πράγμα που θα ήταν χρήσιμο όπως αποδείχθηκε μετέπειτα! Ετσι όμως δεν "βγαίνει" ο εργοδότης διότι οι καθαρισμοί δημοπρατούνται σε απίθανα χαμηλές τιμές αμοιβής, που με το ζόρι καλύπτουν το νόμιμο κόστος του υπαλλήλου! Πως να βγάλεις κέρδος έτσι.


Αντιθέτως, η Κούνεβα δούλευε σαν "συνεργάτης" σε εταιρία παροχής υπηρεσιών καθαρισμού και συντήρησης κτηρίων.

Απο επαφή στο συναδελφικό περιβάλλον της Κούνεβα προκύπτουν τα εξής, που ισχύουν και γενικώς στο χώρο της γκρίζας και μάυρης εργασίας:
Η Κούνεβα έπαιρνε το βασικό μισθό αλλά ήταν δηλωμένη άλλοτε σαν μερική, άλλοτε σα περιστασιακή και άλλοτε καθόλου. Αυτό μείωνε το κόστος εισφορών και, για χρυσωθεί το χάπι, μέρος των χρημάτων το έπαιρνε μαύρο για να μη "επιβαρύνεται" με εισφορές η ίδια. Αλλά τα πολλά μαύρα καταλήγουν στο να είναι ανασφάλιστη...

Δηλαδή, όλα αυτά τα ωραία και έξυπνα δε λαμβάνουν υπ'όψη το ενδεχόμενο των γεγονότων που όλοι ξέρουμε...


Τώρα λοιπόν και κατόπιν διαφόρων ατοπιών που κάποιες είδαν το φως της ημέρας, αντί να βοηθήσει και να προωθήσει ο νομοθέτης τη πρόσβαση στην νόμιμη εργασία, κάνει το αντίθετο!

• Περιορίζει τη πρόσβαση στην εργασία...

• Και μειώνει τις θέσεις νόμιμης εργασίας...
• Άτυπα, οδηγεί στη μαύρη εργασία...
  
• Διευκολύνει τις απολύσεις!
  

Εάν ο στόχος της κυβέρνησης είναι η προώθηση της απασχόλησης, αλλά το ΔΝΤ μας επιβάλλει διευκόλυνση των απολύσεων, γιατί δεν άνοιγε ο Υπουργός τη πόρτα για πρόσληψη με ευέλικτες μορφές απσχόλησης και στις εταιρίες που μείωσαν προσωπικό; Ναι, βέβαια, κάποιοι θα απολύσουν για να ξαναπροσλάβουν... αλλά καλύτερο δεν είναι να έχουμε απασχολούμενους από το να έχουμε άνεργους; Οι Αυστριακοί τόκαναν και μάλιστα επιδοτούν ΟΛΕΣ τις μορφές πρόσληψης πλήρους απασχόλησης!

Ή μήπως κάτι μας διαφεύγει; Δεν νομίζω.



Ελλάς, χώρα της παραπληροφόρησης και του παραλογισμού...

Υ.Γ.: πρόκειται για τον Ν 3846/2010