Το παρακάτω κείμενο του Κυρ Κατσιμάνη είναι εξαιρετικά ευφυές: ξεκαθαρό, απλό και επαρκές πλην πλήρες επί του θέματος. Ο κος Κ Κατσιμάνης όχι μόνο γράφει καλύτερα από εμένα (εύκολο) αλλά και πιο εμπεριστατωμένα και γλαφυρά!

Βέβαια δεν συμφωνώ απόλυτα με την ιδεολογική βάση στην οποία ο γράφων αποδίδει πράξεις της τρέχουσας ελληνικής κυβερνησης - πιστεύω ότι η ιδεολογία είναι επιπέδο γυμνασίου, αρά ανάξια λόγου.Δηλαδή, λέω εγώ, ας μη βλέπουμε ιδεολογία εκεί όπου απλή ηλιθιότητα ή εφηβική αναζήτηση και κομφούζιο αποτελούν επαρκή εξήγηση...

Το κείμενο είδα και " ΅Αρπαξα " από το πολύ ενδιαφέροντα ιστότοπο του Φιλίστωρ(α) που αξίζει να επισκέπτεται ο ενδιαφερόμενος για σημαντικά ιστορικά και άλλα εξ'ίσου ενδιαφέροντα θέματα. Εκτός των άλλων κάνει καλό το site, λειτουργόντας σαν ρεκτιφιέ στο μολυσμένο μυαλό του σημερινού, πολυ-προπαγανδισμένου έλληνα
{Μη ξεχνάμε ότι, παρά τα φαινόμενα αβυσαλέας ηλιθιότητας, είναι στατιστικά άτοπο οι ΅Ελληνές να είνια πιο ηλίθιοι από τους άλλους. Αρα κάτι άλλο φταίει).

Η έμφαση σε σημεία, είναι δικιά μου.

""Για όλα φταίνε μόνο οι άλλοι;

Ιωάννης Φιλίστωρ 29 Φεβρουαρίου 2016

γράφει ο κ. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΤΣΙΜΑΝΗΣ, Docteur d’ Etat ès Lettres (Paris-Sorbonne) Επίκ. .Καθηγητής Φιλοσοφίας του Παν/μίου Αθηνών, Επ. Σύμβουλος / τ. Αντιπρόεδρος  του Π.Ι. ( www.kkatsimanis.gr)

Η ελληνική κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015, ξεκινώντας από δικές της ιδεολογικές θέσεις και αφετηριακές παραδοχές, άφησε από την πρώτη στιγμή ορθάνοιχτα τα θαλάσσια σύνορα της χώρας μας στην ασύμμετρη απειλή της αφροασιατικής (λαθρο)μεταναστευτικής πλημμυρίδας και έστειλε στα πέρατα της οικουμένης το χαρμόσυνο μήνυμα: «ανοίξαμε και σας περιμένουμε».

Εδώ προβάλλει ένα καταλυτικό ερώτημα: αν τα προς ανατολάς σύνορα της Ελλάδας είναι ταυτόχρονα και σύνορα της Ενωμένης Ευρώπης, τότε η ελληνική κυβέρνηση με ποιο δικαίωμα και με ποια εξουσιοδότηση πήρε μονομερώς την απόφαση να αφήσει τα κοινά ευρωπαϊκά σύνορα ορθάνοιχτα και αφύλαχτα; παρόμοιες ενέργειες συνάδουν άραγε με την απαίτηση για ευρωπαϊκή συνεργασία και αλληλεγγύη, τις οποίες τόσο επίμονα επικαλούμαστε;

Κατά τη γνώμη μου, λογική απάντηση στο ερώτημα δεν υπάρχει. Υπάρχουν, όμως, τα εξής λαμπρά αποτελέσματα της μονομερούς αυτής κυβερνητικής ενέργειας:

1. Το 2015 οι (λαθρο)μετανάστες που εισέρρευσαν στην Ελλάδα ήταν, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Bruegel, εικοσι (20) φορες περισσοτεροι σε σχεση με το 2014!. Ναι, διαβάσατε σωστά: εικοσι (20) φορες περισσοτεροι σε σχεση με το 2014! -- απίστευτο και όμως αληθινό!

2. Οι Βορειοαφρικανοί (λαθρο)μετανάστες, που δεν είναι, βέβαια, πρόσφυγες πολέμου, εγκατέλειψαν την τόσο κοντινή σ’ αυτούς ιταλική Λαμπεντούζα και συρρέουν πλέον μαζικά στη μακρινή αλλά τόσο φιλόξενη Ελλάδα…

3.  Η Ελλάδα έχει ήδη μετατραπεί σε «αχίλλειο» πτέρνα» και σε κερκόπορτα της ευρώπης προκαλώντας τις έντονες διαμαρτυρίες των εταίρων μας..

4. Η FYROM βγήκε από τη διπλωματική ανυπαρξία της και μας απειλεί με de facto αποκλεισμό από τη «Σένγκεν». Να είστε βέβαιοι ότι δεν θα χαλαρώσει τη θηλιά γύρω από το λαιμό μας χωρίς σοβαρά ανταλλάγματα στο θέμα τησ ονομασιας, που τόσο πολύ μας πονάει…,Και

5. Η διεθνώς απομονωμένη, λόγω του συριακού, Τουρκία επανέρχεται στο προσκήνιο, γίνεται προνομιακός συνομιλητής της Δύσης, ετοιμάζεται να εισπράξει έναν πακτωλό δισεκατομμυρίων και, μέσω του ΝΑΤΟ, εδραιώνει στο αιγαίο την παρουσία της ως συνδιαχειριστής της επιχείρησης για την ανάσχεση των λαθρομεταναστευτικών ροών, τις οποίες… οργανώνει η ίδια!.  

Θύμα, επομένως, της δικής της συνθηματολογικής ρητορείας, η κυβέρνηση «πυροβόλησε τα πόδια της» και έκανε «ματ» στο ίδιο τον εαυτό της. Το (λαθρο)μεταναστευτικό αποτελεί πλέον το μεγαλύτερο ελληνικό πρόβλημα και τον υπ’ αριθ. ένα κίνδυνο για την ιστορική επιβίωση του ελληνισμού. Τώρα, λοιπόν, που τα στίφη των αλλοδαπών έχουν πλημμυρίσει τη χώρα και μετατρέπουν σταδιακά  την ήρεμη καθημερινότητά μας σε κόλαση, η ελληνική κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της και ισχυρίζεται ότι για τις δικές της πράξεις και τις δικές της παραλείψεις φταινε αποκλειστικά και μόνο «οι αλλοι». Συγκεκριμένα:  

-- Καταγγέλλει πρώτα πρώτα, και πολυ σωστα, την Τουρκία. Μήπως, όμως, δεν ήταν ακόμη και σε ένα μικρό παιδί γνωστό πως η άσπονδη εξ ανατολών «φίλη» μας θα έκανε το παν για να μας δημιουργήσει προβλήματα; Τι κάναμε, λοιπόν, εμεις για να ματαιώσουμε τα καταχθόνια σχέδιά της Τουρκίας; Μήπως εμεις δε μετατρέψαμε συνειδητά και εμπρόθετα το Λιμενικό μας Σώμα, από υπηρεσία φύλαξης των θαλάσσιων συνόρων μας, σε υπηρεσία διάσωσης και υποδοχής λαθρομεταναστών; ουσιαστικα, δηλαδή,  μήπως εμεις δεν είμαστε αυτοί που συνεργάζονται αρμονικότατα, με τους Τούρκους διακινητές, τους επάρατους «δουλεμπόρους» –παρά τις φραστικές καταγγελίες που εξακοντίζουμε εναντίον τους-- με την έννοια ότι, στην πραξη, διεκπεραιώνουμε και «νομιμοποιούμε» το άθλιο έργο τους;

-- Δυσφορεί η ελληνική κυβέρνηση κατά της Ευρώπης, η οποία δεn μας προσφέρει την οφειλόμενη βοήθεια. Αλλά η Ευρώπη, πολύ πριν εισηγηθεί την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη διαδικασία φύλαξης των εξ ανατολών συνόρων μας --πράγμα που αποτελεί αναμφισβήτητα δυσμενη εξελιξη για τα εθνικά μας συμφέροντα-- μας είχε ζητήσει πιεστικά να αναλάβει η ίδια, μέσω της Frontex και σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές (οχι, πια, με την τουρκια!), τη φύλαξη των θαλάσσιων συνόρων μας. Εμείς, γιατί άραγε αρνηθήκαμε πεισματικά και με παιδαριώδη  προσχήματα να αξιοποιήσουμε την προσφορά; Γενικότερα, γιατί αδιαφορήσαμε προκλητικά στις επανειλημμένες και αγωνιώδεις εκκλήσεις των ευρωπαίων να περιφρουρήσουμε τα θαλάσσια σύνορά μας; Μήπως επειδή ονειρευόμαστε να δώσουμε μαθήματα ανθρωπισμού και αλληλεγγύης σε ολόκληρο τον κόσμο και να σώσουμε, παρά την τεράστια οικονομική κρίση που βιώνουμε, την «πολιτιστική τιμή» της Ευρώπης; Μήπως, δηλαδή, εξαιτίας των δογματικών αγκυλώσεων και του ερασιτεχνισμού της κυβέρνησής μας, επιλέξαμε να αυτοκτονήσουμε ως έθνος και ως λαός, για να επιλύσουμε τα οικονομικοκοινωνικά προβλήματα του τρίτου κόσμου;(ναι, γιατί θεωρούμε ότι είναι οι μόνοι στους οποίους μετράμε - δηλαδή μονοφθαλμοι στους τυφλούς)

-- Διαρρηγνύει  τα ιμάτιά της η Κυβέρνηση για τις υπαναχωρήσεις και τις παλινωδίες της Τουρκίας σχετικά με την υποχρέωσή της, μετά την εμπλοκή του ΝΑΤΟ,  να δέχεται ξανά στο έδαφός της τα πλοία με αλλοδαπούς που οι διακινητές τα οδηγούσαν στην Ελλάδα. μήπως διάβασαν οι υπουργοί και τα στελέχη της την απόφαση της πολιτικής γραμματείας του κυβερνώντος κόμματος; Αν το είχαν κάνει, θα είχαν  στην κυριολεξία πέσει από τα σύννεφα, γιατί θα είχαν βρει εκεί την πανηγυρική απόρριψη –και μάλιστα από ελληνικής πλευράς-- της Γερμανο-ΝΑΤΟικής παρέμβασης, την οποία η ίδια η κυβέρνηση είχε χαιρετίσει ως ελληνική επιτυχία!: «Δηλώνουμε την έντονη ανησυχία μας αναφορικά με την παρουσία του ΝΑΤΟ, έναντι του κινδύνου καταστρατήγησης των δικαιωμάτων των προσφύγων που δικαιούνται διεθνούς προστασίας από την Συνθήκη της Γενεύης την οποία θα υπερασπιστούμε σθεναρά, ώστε να μην κινδυνεύσει ούτε μια προσφυγική ζωή μέσα από διαδικασίες επαναπροώθησης, που απαγορεύονται από διεθνείς συνθήκες και την ελληνική νομοθεσία και που είναι ξένες στο κοινό αίσθημα του λαού μας» (Γραφείο Τύπου, 24/2/2016). – Τέτοια υπεράσπιση των θέσεών τους οι Τούρκοι δεν θα μπορούσαν να τη φανταστούν  ούτε στα πιο τρελά όνειρά τους!

-- Αγανακτεί η ελληνική κυβέρνηση για το τείχη που υψώνουν οι Σκοπιανοί και οι λεγόμενες χώρες του «Βίσενγκαρντ» (Σλοβακία, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία) στα σύνορά τους. Κατ’ αρχάς, όλοι καταγγέλλουμε ομόφωνα τη μονομερή και αυθαίρετη αυτή ενέργεια των σκοπιανών, εξαιτίας της οποίας η Ελλάδα όχι μόνο θα βρεθεί αποκομμένη από την Ευρώπη, αλλά και θα μετατραπεί αμετάκλητα σε αποθηκη ψυχων. Σε όλα αυτά θα μπορούσε να προσθέσει κανείς πως οι παραπάνω τέσσερις χώρες της κεντρικής Ευρώπης, με επί κεφαλής την Αυστρία, προβαίνουν αυθαίρετα σε αθέτηση συμφωνιών και υποχρεώσεων απέναντι στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, φοβάμαι ότι χάνουμε σε μεγάλο βαθμό το δίκιο μας από τη στιγμή που ταυτίζουμε τα ελληνικά συμφέροντα με τα συμφέροντα των αλλοδαπών. Και πρώτα πρώτα. για ποιους αλλοδαπούς πρόκειται; Γι’ αυτούς, που στη μεγάλη πλειονότητά τους δεν ειναι, πλεον, προσφυγες πολεμου (οι οποιοι δικαιουνται ειδικη μεταχειριση), δηλαδη δεν προερχονται απο εμπολεμες περιοχες. Πρόκειται απλώς για οικονομικους (λαθρο)μεταναστες, που ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή στην Ευρώπη και θεωρούν την Ελλάδα χωράφι, από το οποίο έχουν κάθε δικαίωμα να περάσουν αδιαφορώντας για αντιρρήσεις και απαγορεύσεις. Αντί, λοιπόν, η Ελληνική Πολιτεία να κάνει το αυτονόητο, δηλαδή: α) να αναχαιτίσει τις μεταναστευτικές ροές φυλάσσοντας τα σύνορά της και β) όσους καταλήγουν στα ελληνικά νησιά να τους κρατήσει σε ειδικούς χώρους εν αναμονή της επαναπροώθησής τους στους τόπους προέλευσής τους –αντί να τα κάνει όλα αυτά--  τους επιτρέπει να συνεχίσουν ακώλυτα το ταξίδι τους στην Ευρώπη. Και την ίδια στιγμή απαιτεί από τους βόρειους γείτονες μας να μην εμποδίσουν τη διέλευσή τους!  -- Αλλά οι βόρειοι γείτονές μας, όπως και οι ομοϊδεάτες τους της Κεντρικής Ευρώπης, έχουν τη «διαστροφή» να θεωρούν πρώτιστη προτεραιότητά τους την πατρίδα τους και όταν κρίνουν ότι η απειλή που αυτή αντιμετωπίζει είναι ασύμμετρη, την προστατεύουν όσο καλύτερα μπορούν φυλάσσοντας τα σύνορά τους και κατοχυρώνοντας την κρατική τους κυριαρχία. Φταίνε άραγε εκείνοι, επειδή η ελληνική κυβέρνηση, δέσμια των συνθηματολογιών εξαγγελιών της, αρνειται να σκεφτεί ανάλογα και να κάνει το ίδιο για το δικό μας το κράτος και τη δική μας την πατρίδα;

-- Διατείνεται η ελληνική κυβέρνηση ότι στα εθνικά θέματα είναι τάχα ασυμβίβαστη και ανυποχώρητη. Και την ίδια στιγμή τα νησιά μας έχουν πλημμυρίσει από  αναρίθμητα μέλη ΜΚΟ  --μεταξύ των οποίων, πιθανότατα, υπάρχουν και μουσουλμάνοι σε «διατεταγμένη υπηρεσία»-- που αλωνίζουν στην επικράτειά μας και εμπλέκονται ανενόχλητοι στη «μπίζνα» και στο «αλισβερίσι» με τους διακινητές και τους απρόσκλητους μουσαφιραίους μας, υπονομεύοντας έτσι και εξευτελίζοντας κάθε έννοια ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. (Αλήθεια, ποιος τους χρηματοδοτεί, ποιος τους οργανώνει, ποιος τους κατευθύνει και ποιος τους χρησιμοποιεί όλους αυτούς;).

-- Εγκαλεί η ελληνική κυβέρνηση τους κατοίκους της Κω και των Διαβατών με το ακόλουθο παραπειστικό ερώτημα: «Πέστε μας, πού προτείνετε εσεις να δημιουργηθούν τα «hot spots» τα οποία αρνείσθε για την περιοχή σας». Λησμονεί προφανώς ότι τη μεταναστευτική πολιτική δεν τη χαράσσουν οι τοπικές κοινωνίες αλλά η υπεύθυνη κυβέρνηση. Η συγκεκριμένη, λοιπόν, κυβέρνησή μας, με τις ιδεολογικές αγκυλώσεις, τις εμμονές και τις προσκολλήσεις της, μετέτρεψε σε ελάχιστο χρόνο την Ελλάδα σε μαγνήτη των λαθρομεταναστευτικών ροών, άρα δική της είναι η ευθύνη για την αναζήτησή λύσεων. Όταν, λοιπόν, οι κάτοικοι της Κω και των Διαβατών εξεγείρονται, επειδή, με τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για τα «hot spots», τα σπίτια της περιοχής τους θα μετατραπούν υποχρεωτικά σε φρούρια, οι γυναίκες και τα παιδιά τους δε θα τολμούν να ξεμυτίσουν από αυτά τις βραδινές ώρες και ο τρόμος θα παραλύσει την πάλαι ποτέ ειρηνική ζωή, το αντεπιχείρημα των ιθυνόντων είναι βολικό και προκατασκευασμένο. Πετούν κατά πρόσωπο  σε κάθε αντιφρονούντα την αθλια «ρετσινια»του «ρατσιστη», του «ξενοφοβου» και του «ακροδεξιου» και πιστεύουν ότι έτσι «καθάρισαν». Τεράστιο λάθος. αυτο το ξεθυμασμενο συνθηματολογικό bullying  δεν το πιστεύει και δεν το παίρνει πλεον κανείς στα σοβαρά!

Το ερωτήματα, όμως, παραμένουν και είναι αμείλικτα. Η Ελλάδα θέλει στ’ αλήθεια να διατηρήσει την κοινωνική συνοχή της; Θέλει στ’ αλήθεια να  αποτρέψει τη δραματική αλλοίωση της εθνολογικής σύνθεσής της; Θέλει στ’ αλήθεια να διατηρήσει την πολιτιστική ιδιοπροσωπία της; Θέλει στ’ αλήθεια να προστατέψει τον εαυτό της από την επιβολή του νόμου της Σαρία, που αποτελεί ένα ευκρινώς ορατό ενδεχόμενο; Θέλει στ’ αλήθεια να εξακολουθήσει να ανήκει στους Έλληνες; Με ένα λόγο: η Ελλάδα θέλει στ’ αλήθεια να πάψει να χτυπάει το κεφάλι της στον τοίχο για να βρει διέξοδο την ώρα που η πόρτα δίπλα της είναι ορθάνοιχτη; Ή μήπως έχει καταληφθεί από αυτοκτονικό ιδεασμό και δεν μπορεί να ξεπεράσει τις διεθνιστικές αγκυλώσεις και τις δικαιωματιστικές ιδεοληψίες, από τις οποίες κατατρύχονται οι κυβερνώντες και οι οποίες την οδηγούν με μαθηματική βεβαιότητα στην πλήρη διάλυση; η μήπως τελικά οι κυβερνώντες έχουν καταλήξει στην ολέθρια επιλογή να ενδώσουν στη μουσουλμανοποίηση της χώρας με αντάλλαγμα μερικά δισεκατομμύρια ‘η κάποιες αντιπαροχές των ευρωπαίων σε ζητήματα χρέους και μνημονιακών υποχρεώσεων;

Χωρίς αμφιβολία, η ανθρώπινη ευαισθησία όλων μας μπροστά στον πόνο των ταλαίπωρων και των δυστυχισμένων είναι αυτονόητη και δεδομένη. άλλο πράγμα, όμως, ο ανθρωπισμός απέναντι σε ποσοτικά διαχειρίσιμες ομάδες προσφύγων και άλλο η τεράστια και ανεξελεγκτη «έξοδος λαών», δηλαδή το πρωτοφανές και ατελειωτο ανθρώπινο τσουνάμι από τα τεσσερα σημεια του οριζοντα, που απειλεί να σαρώσει και να καταποντίσει έθνη και κοινωνίες. -- Υιοθετούμε πρόθυμα, λοιπόν, την αισιόδοξη εκδοχή ότι η πολιτική ηγεσία της χώρας θα αντισταθεί στον ιστορικό αφανισμό του ελληνισμού. Και ευχόμαστε στο τεραστιο αυτο εθνικο θεμα όλα τα κόμματα επιτέλους να σοβαρευτούν, να ομονοήσουν και να αναλάβουν από κοινού τις ευθύνες τους υιοθετώντας μια ξεκαθαρη ελληνικη σταση. Τέρμα πια οι ιδεολογικές ασθένειες της παιδικής μας ηλικίας. Τέρμα τα ευχολόγια, οι εκθέσεις ιδεών, οι υπεκφυγές και οι αοριστολογίες. Τέρμα και οι ανούσιες ομολογίες πιστής, καθώς και η ατελέσφορη εναπόθεση ελπίδων  στην κοινή μας «μητέρα-Ευρωπαϊκή Ένωση» – τρομάρα μας!

Η πολιτική μας ηγεσία τι θα μπορούσε, τελικά, να κάνει;

1.    Να δηλώσει urbi et orbi ότι τα θαλάσσια σύνορά μας από δω και στο εξής φρουρούνται και κλείνουν.

2.    Να απομακρύνει με συνοπτικές διαδικασίες από τα νησιά μας τα μέλη των εκεί εγκατεστημένων ΜΚΟ, πολλα από τα οποια έχουν καταγγελθεί ωσ ξενοι πρακτορες, και να τους δώσει να καταλάβουν ότι το πάρτι τελείωσε. (Έχει άραγε η Ελλάδα τη θέληση και τη δύναμη να το αποτολμήσει;).

3.    Να φροντίσει, ώστε, σε συνεργασία με την Frontex και το ΝΑΤΟ, να οδηγείται εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων (push back) κάθε πλεούμενο που θα επιχειρήσει να πλησιάσει παράνομα τα νησιά μας.

4.    Να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα, ώστε, μεταξύ εκείνων που για διαφόρους λόγους θα καταφέρουν τελικά να αποβιβαστούν στις ελληνικές ακτές, να εντοπιζονται οσοι προερχονται στ΄ αληθεια απο εμπολεμες περιοχες. Σε αυτούς να παρέχεται άσυλο ή να δίνεται η δυνατότητα να συνεχίσουν την πορεία τους προς βορράν. Αντίθετα, οι υπόλοιποι να επαναπροωθούνται το ταχύτερο στις χώρες προέλευσής τους, αφού κρατηθούν στο μεταξυ σε κέντρα τύπου «αμυγδαλέζας».

5.    Να διακηρύξει ότι κάθε πλεούμενο που θα φτάνει, παρά την απαγόρευση, στα νησιά μας, είτε για φουσκωτό πρόκειται είτε για καΐκι είτε για μεγάλης χωρητικότητας πλοίο είτε για…θαλαμηγό (υπήρξαν περιπτώσεις λαθρομεταναστών που έφτασαν στο «ξέφραγο αμπέλι», δηλαδή στα ανατολικά νησιά μας, ακόμη και με αυτό το μέσο!) θα κατασχεται επ’ αοριστον και θα μεταφερεται σε απομακρυσμενες ελληνικες ακτες. Αυτό  θα αποδεκάτιζε το στόλο των διακινητών και θα καθιστούσε το κόστος της μεταφοράς απαγορευτικό για την πλειονότητα των επίδοξων εισβολέων στη χώρα μας. (Έχει άραγε η Ελλάδα τα «κότσια»»να το κάνει;).

6.    να τροποποιησει «επι το αυστηροτερον» το νομο που οριζει τις προϋποθεσεις απονομης της ελληνικης υπηκοοτητας σε μεταναστες, κάτι που θα λειτουργήσει στο μέλλον αποτρεπτικά για τα στίφη των απρόσκλητων «επισκεπτών»  μας.

Εδώ αναμένεται περίπου νομοτελειακά η τετριμμένη συνθηματολογικού χαρακτήρα  ένσταση του «καθ’ έξιν» λαϊκιστή:

«δηλαδη, προτεινετε να τους πνιγουμε»;

οχι, ω αγνή και άδολη νεοταξική ψυχή, δεν προτεινω με τιποτα κατι τετοιο! Αντίθετα, πιστεύω ότι λόγοι στοιχειώδους αλληλεγγύης, ανθρωπισμού αλλά και σεβασμού των διεθνών κανόνων επιβάλλουν να σωζονται με καθε τροπο οι συνανθρωποι μας που βρισκονται στη θαλασσα και κινδυνευουν. Για σκέψου, όμως, λίγο:

1.    Οι μετανάστες, όταν ξέρουν εκ των προτέρων ότι οι αδίστακτοι διακινητές, στη θέα και μόνο της ακτοφυλακής, υπάρχει πιθανότητα να βυθίσουν σκόπιμα, δηλαδη εκβιαστικα, τα πλοιάριά τους, δε θα είναι καθόλου διατεθειμένοι να οδηγήσουν μελλοντικά στον κίνδυνο τα παιδιά τους και τους εαυτούς τους.

2.    Τους τελευταίους μήνες έχουν σημειωθεί χιλιάδες, πνιγμοί άτυχων μεταναστών χωρις να εχει προηγηθει η παραμικρη αποτρεπτικου χαρακτηρα επεμβαση ακτοφυλακης. Είναι, λοιπόν, πολύ πιθανόν οι ίδιοι οι μετανάστες αργά ή γρήγορα να αντιληφθούν ότι ο καλύτερος τρόπος σωτηρίας για τους ίδιους και τα παιδιά τους είναι να μην εμπιστεύονται πλέον τους τυχοδιώκτες διακινητές και να μην προσπαθούν να εισβάλουν σε τρίτες χώρες, όπου είναι ανεπιθύμητοι.

Αυτά είναι πολύ δύσκολα πράγματα, θα μου πείτε. Συμφωνώ απολύτως, αλλά είναι η μόνη μας δυνατότητα διαφυγής από το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι. Από αυτό δεν πρόκειται να μας βγάλει ούτε η δολιότητα των Σκοπιανών ούτε η αρπακτικότητα  των Τούρκων ούτε η Κυρία Μέρκελ με τους δορυφόρους της. (Αλήθεια, είναι βέβαιη η ελληνική κυβέρνηση ότι σε όλους τους παραπάνω θιασώτες των κλειστών συνόρων δεν κλεινει το ματι πισω απο την πλατη μας η κουτοπόνηρη «σιδηρά Κυρία» με τις αδιευκρίνιστες προθέσεις, τις διαρκείς παλινωδίες, τα ατέλειωτα «ήξεις αφήξεις» και τη μεθοδευμένη αναβλητικότητα; ειναι στ’ αληθεια βεβαιη;... ) -- Η ΕΕ θα μπορούσε να μας βοηθήσει μόνο αν –επιτέλους!-- της δώσουμε να καταλάβει ότι αποφασισαμε να σοβαρευτουμε και να παρουμε, στο μετρο του δυνατου, την κατασταση στα χερια μας. (μακάρι, πλην πως να γίνει αφού ΔΕΝ είμαστε σοβαροί και δεν είχμα καταστάσεις στα χέρια μας) Δεν ισχυρίζομαι, βέβαια, ότι το φαινόμενο της αθρόας συρροής αλλοδαπών θα εκλείψει αμέσως μετά την τυχόν εφαρμογή των παραπάνω μέτρων. Πιστεύω, όμως, ότι θα περιοριστεί δραματικά, γιατί θα σταλεί προς κάθε κατεύθυνση το μήνυμα πως η Ελλάδα έπαψε πια να είναι το Ελντοράντο της λαθρομετανάστευσης. Επιπλέον, θα αποτραπεί ο κίνδυνος της εκδίωξής μας από τη ζώνη «Σένγκεν». -- Διαφορετικά, η ελληνική κοινωνία σε ένα ορατό μέλλον θα μουσουλμανοποιηθεί, οι Έλληνες θα καταντήσουν σταδιακά μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο και ο ελληνισμός, ιστορικά, θα εκλείψει χωρίς να έχει πέσει ούτε μια ντουφεκιά. Και να είστε σίγουροι ότι κανείς δεν πρόκειται να λυπηθεί για τον αφανισμό μας. Αντίθετα, ορισμένοι θα πανηγυρίσουν κιόλας με πρώτους και καλύτερους τους «φίλους» μας τους Τούρκους! ""

Νομίζω: ΅Οσο πιο στιβαρή, καθαρή και κατηγορηματικοί είμαστε, τόσο πιο φίλοι θα είναι οι Τούρκοι - όσο δεν έχουμε γραμμή και σθένος, τόσο θα επιβάλλουν τη δικιά τους

Δύσκολη, επαχθής, ταπεινωτική (;;), συμφωνία - μνημόνιο... αλλά οι 10,000 της ΕΡΤ, παραμένουν ΟΚ

...Και πρέπει να τους πληρώνω εγώ, όσο ακόμη έχω τα κότσια να εργάζομαι και όσο έχω εργασία.

Και οι άνθρωποι αυτοί, έλαβαν την αποζημίωσή τους πέρυσι...

Και οι άνθρωποι αυτοί όπως και οι καθαρίστριες των 2,200 ευρώ μηνιαίως χρησιμοποιήθηκαν για να δείξουν τη καουμπόϊκη αποφασιστικότητα του μάγκικου υπερλαϊκού Σύριζα.

Κόμμα που παίζει με τη ζωή των παιδιών μου, με τη χώρα, έτσι για να παίξει και για να πει ὅχι, όπως κάνει κάθε έφηβος και κάποιοι ενήλικες με αποθημένα.

Να ψάξουμε θετικά στο προσύμφωνο που λέγεται ότι συμφωνήθηκε;

- μείωση κρατικών δαπανών (μισθοί δημοσίου & συντάξεις;)
- κατάργιση των φόρων υπέρ τρίτων
- αποκρατικοποιήσεις
- απελευθέρωση αγοράς εργασίας
- απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων,
και κάποια άλλα...

ΔΕΝ είναι και πολύ απεχθή αυτά!


Άλλα είναι χειρότερα:
- Φόροι, πολλοί φόροι και αυξημένοι φόροι, σε πολλούς. Κυρίως σε φτωχούς και στους εγκλωβισμένους με εισόδημα στην Ελλάδα (φπα, χαράτσι ἁλληλεγγύης κ.α. ευτράπελα, ΕΝΦΙΑ=καταστροφή όλων των άδειων παλιών νεοκλασικών...)

- Και συναλλαγματικοί περιορισμοί.



Οι καθαριστριες και η ΕΡΤ στοιχίζουν πολλά!
Όπως και οι πρόωρες συντάξεις και η πριμοδότηση ταμείων των ΔΕΚΟ, όπως και οι συντάξεις των 3-5-7 χιλιάδων ευρώ / μήνα. Υπα´ρχουν και οι συντάξεις των 8700 ευρώ το μήνα αλλά είναι λίγες).


Αλλά τουλάχιστον στοιχίζουν σε ευρώ...

Σε 48 ώρες η νέα συμφωνία

Μας υποσχέθηκε ο προθυπουργός...

Ψηφίσαμε οχι περί του 6 στους 10. Λογικό, αν ρωτούσα τη συγχωρεμένη τη Μητέρα μου αν θέλει ή όχι να της κουρέψουν τη σύνταξη, θα έλεγε όχι - υποθέτω.

Θα ήθελα πολύ να είναι ακόμη εδώ κι'ας έλεγε ο,τι ήθελε. Αλλά δεν είναι.

Στο στερεωμα στο όποίο ζω δεν περιλάμβανει πλέον και τους γονείς μου αλλά περιλαβάνει πολλούς άλλους παίκτες -- ΕΕ, ΕΚΤ, Eurogroup, ευρωζώνη, κλπ. Πολύπλοκο σύστημα αλληλοεπιδράσεων.

Πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα σκεφτεί ο καθ'ένας μετά το δικό μας το "όχι".

Ειδικά όταν είναι "όχι" γενικά και αόριστα, δηλαδή ο καθ'ένας το ερμηνεύει όπως θέλει...

ΤΟ να πω εγώ ότι θα πω ναι ή όχι και συμβεί αυτό ή εκείνο προδίδει γραμμική σκέψη: μονοσήμαντη αιτίας - αποτελέσματος.


Το μονοσήμαντο λειτουργεί στους υπολογιστές, στις μηχανές, καμμιά φορά και στη χημεία. Σπάνια συμβαίνει στους ανθρώπους.

Ενα κερί μας μένει...

Καλός μου φίλος, γευσιγνώστης και συμμαθητής, με παρέπεμψε σε άκρως ανδιαφέρον και πολύ ανησυχητικό άρθρο στην Εστία της 6/4/2015 του Αθαν. Παπανδρόπουλου, όπου μεταφέρει τις σκέψεις του Χ. Μακρυνιώτη, ΔΣ της Endeavour Ελλάς τις οποίες αντιγράφω επιλεκτικά με τη σειρά μου:

«Ἡ ἀπορία πλέον δέν εἶναι γιατί ἔφυγαν 200.000 ἀλλά ἄν –ἤ μᾶλλον πότε– θά φύγουν οἱ ἑπόμενοι 250.000 πού εἶναι σέ διαδικασία ἀναζήτησης δουλειᾶς στήν ἀλλοαπή καί οἱ ὑπόλοιποι 800.000 πού δηλώνουν ὅτι τό σκέπτονται ἄμεσα. Αὐτούς, πάντως, μήν τούς κλαῖς. (...) Οἱ νέοι Ἕλλη-
νες πού φεύγουν δέν βλέπουν τούς ἑαυτούς τους ὡς μετανάστες, δέν ἀκοῦνε Καζαντζίδη (συνήθως) καί δέν περιμένουν τήν ERT Sat γιά νά μάθουν τί συμβαίνει στήν Ἑλλάδα. Εἶναι ἄνθρωποι δυναμικοί, πού παίρνουν τήν ζωή στά χέρια τους.»

Επιβεβαιώνω τη γλαφυρή και περιεκτική περιγραφή από ίδια (εμ)πειρία...

Και συνεχίζει για τους πολλούς άλλους Έλληνες που επιλέγουν να εθελοτυφλούν, ή είναι θύματα πρπαγάνδας -- μάλλον, λέω εγώ συνδυασμός των δύο:

«Ἡ (...) κυρίαρχη κοντόφθαλμη, ναρκισσιστική, ἐγωπαθής ἐμμονή τῆς πλειοψηφίας τῶν κατοίκων της (χώρας) νά ἀναζητοῦν παντοῦ ἐχθρούς καί δαιμόνια, ἀποδιώχνοντας τήν ὁποιαδήποτε ἀτομική καί συλλογική τους εὐθύνη, δείχνει κόμπλεξ καί μικρότητα»

Το μόνο που μένει είναι:

Η Ελλάδα δίνει μαθήματα (κατά τον Στέφανο Forbes, του ομώνυμου περιοδικού) Πολύ θα το θέλαμε....

Άρθρο του Steve Forbes, στο έγκριτο Forbes Magazine ΤΟ παραθέτω στο αγγλικό πρωτότυπο.

Κάποια από τα πράγματα που λέει είναι σχεδόν αυτονόητα και αναρωτιέται κανείς γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους έλληνες πολιτικούς να τσα κάνουν. Έστω να κάνουν κάτι, το οτιδήποτε, χρήσιμο για τη χώρα. Αντ'αυτού ασχολούνται με τη διαφύλαξη συμφερόντων συντεχνιών και μειοψηφιών.

Greece Can Teach The World A Needed Lesson

This story appears in the March 23, 2015 issue of Forbes. 

By Steve Forbes

 

 
DEAR PRIME MINISTER Tsipras and Finance Minister Varoufakis:
You may have won a four-month reprieve of sorts from your creditors, but your situation is desperate, and everyone knows it, most particularly Europe’s paymasters, the Germans. As you just painfully learned, your ability to blackmail your creditors is a fraction of what it once was. Businesses, banks and others have had plenty of time to prepare for the worst-case scenario: Greece’s exit from the euro zone. Your own citizens have no faith in you, as evidenced by the massive cash withdrawals from Greek banks and the exodus of capital from Greece to supposedly safer havens.
You do have something of a case in your objection to raising Greece’s already horrific 23% VAT (a form of national sales tax). And you are right when you say the present program isn’t working. But your ideas–higher taxes on the “rich,” more government bureaucrats, virtually no privatization, higher minimum wages–are worse.
If you’re serious about saving your country and rescuing its people from a more dreadful economic catastrophe, there are basic steps you should take that would promptly promote economic growth, while giving you the priceless political opportunity to tell the troika–the IMF , the ECB and the EU (i.e., the Germans)–where to get off.
After all, there’s no reason that Greece’s economy can’t expand. Look at neighboring Bulgaria, Albania and, yes, Macedonia. They have troubles aplenty, but their performances are sterling next to yours. Their economies have expanded in recent years, while yours has experienced a terrible contraction. Must Greece perpetually be the runt of the EU litter when it comes to economic growth? No.
Here’s how you can put away your beggar’s cup for good.
–Taxes. Bulgaria and Macedonia each have a flat-tax system of 10% on personal incomes. Adopt your own 10% flat tax. Then go one better and slash your corporate tax rate to 10%. While you’re at it, whack your VAT to 15%, which will demonstrate your commitment to the downtrodden. As for your ridiculously high payroll tax of 45%, knock it down to 10% as well.
Of course, the troika and everyone else will scream that you can’t afford to do this. Your answer is that you can’t afford not to. Tax evasion in Greece is endemic. Your hideous tax system is one reason that Greece has a large informal economy. To annoy the Germans, cite the example of Russia. When Putin took over in 2000, Russia’s tax system was even more convoluted and corruption-ridden than that of Greece. Putin swept it all away, instituting a 13% flat tax on personal incomes and slashing other tax rates. Revenues soared immediately because of the ease of enforcement and greater economic growth. (Alas, that was the peak of the Russian president-for-life’s statesmanship.)

Taxes are a price and a burden. When you raise the price of such good things as productive work, success and risk-taking, the burden becomes heavier and the less you’ll get of these things.
Governments don’t create resources–people do.
–Privatization. Here’s an easy source of considerable cash that would enormously lighten the pressure on your budget. Prior governments have dragged their feet and have even been unwilling to complete a census of what the government actually owns and how many people work for these entities. This is irresponsible in the extreme. And your government has drastically scaled back what its predecessors were reluctantly going to do.
In 2011 I attended a conference in Athens, the purpose of which was to discuss Greece’s economic future. Among those attending were officials from Poland who had conducted numerous sales of government assets and companies, which totaled in the billions of euros. With exasperation these officials noted that George Papandreou’s government wouldn’t even meet with them to discuss the lessons Poland had learned about the right way to privatize. Your creditors can rightfully claim that continuing to bail you out when you refuse to vigorously pursue such an obvious course of reform is ridiculous.
{Στην Ελλάδα οι καϊμένοι οι ιθύνοντες, η πολιτική ηγεσία και οι αρμόδιοι δεν έχουν ιδέα το σημαίνει ιδιωτικοποίηση, πόσο αξιολογείται ένα αγαθό και γιατί, κλπ. Ή θα το δώσουν τζάμπα ή καθόλου. Ξέχασέ το.}
–Stop trashing former Greek residents or those of Greek descent who want to help out by investing in Greece. The government should welcome such investors with open arms, not suspicion. Also, you should urge your own citizens not to regard them as unwelcome interlopers. In a book I coauthored with Elizabeth Ames, Money: How the Destruction of the Dollar Threatens the Global Economy–and What We Can Do About It, we recount this anecdote:
“When entrepreneur Demetri Politopoulos returned to his native Greece from the U.S. to start a brewery, his products were vandalized, his tires were slashed, and he received taunts and threats.”
–Make the process of setting up a business in Greece easy. Greece has made some progress in enabling people to set up legal enterprises, but the process still takes too long and offers opportunities for bureaucrats to demand that palms be greased. Use New Zealand as your model: It takes only a few keystrokes online to apply to open a new business there.
Along the same vein, and crucial to a properly functioning economy, is the enforcement of contracts. In this category the World Bank ranks Greece as one of the worst countries in the world.

–Change labor laws that kill job creation. Suffocating laws that ostensibly preserve jobs by making it expensive and difficult to fire employees end up making businesses reluctant to hire or, just as likely, encouraging businesses to hire workers off the books. Some progress had been made on this issue, which you, perversely, want to undo. Unions will howl, but a collapsed economy with soaring unemployment isn’t a pleasant prospect.
–Don’t even think of abandoning the euro. Your drachmas wouldn’t, as the cliche goes, be worth the paper they’re printed on. Greeks would shun them, which would leave the euro (and the dollar) as the de facto currency. Such a move would wreck what’s left of Greece’s banking system, and the economy would crater, making recent hard times look like paradise.

And, for goodness’ sake, don’t pull a Cyprus and confiscate bank deposits. As for capital controls, if you carry out the above true growth reforms, capital will pour into your depressed economy.

Alas, it’s not likely that you’ll undertake these economy-saving–indeed, economy-boosting–measures, especially the tax changes. Neither you nor your creditors seem to understand what enables an economy to prosper. You’re not alone–the confusion is global. When the U.S. elects a new President in two years, this will change, but it’ll be too late to spare Greece more unnecessary suffering.

Please prove us skeptics wrong by resolutely putting your country on the road to becoming the Hong Kong/Singapore/Switzerland of the Mediterranean.

Success would be your best revenge.
Sincerely,
Steve Forbes"

Τώρα, το σημαντικό είναι να βρούμε κάποιον ιθύνοντα που να ευαρεστηθεί (και όχι να βαριεστηθεί, όπω το μνημόνιο) να το διαβάσει...

Η μεγαλύτερη απειλή για το Ευρώ; οι τραμπούκοι (κλόουν) που κυβερνάνε την Ελλάδα.

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο Marketwatch, ο υπογράφων το άρθρο Matthew Lynn δείχνει να συμφωνεί με τα λεγόμενα πολλών, ακόμη και Ελλήνων (αυτών που ΔΕΝ είναι θύματα της τηλεοπτικής παραπληροφόρησης), ότι οι εκπρόσωποί μας στο εξωτερικό, Τσίπρας και Βαρουφάκης, είναι εξόχως διασκεδαστικοί -- αλλά κατά τα άλλα, επικίνδυνοι σχετοι χωρίς καμμία εργασιακή εμπειρία (Τσίπρας) ή ελάχιστη ως δάσκαλος (Βαρουφάκης).

Με άλλα λόγια, παγκόσμιοι τραμπούκοι (ο αρθρογράφος λέει κλόουν αλλά μάλλον τραμπουκο-κλόουν εννοεί.

Αυτό δεν είναι κατ'ανάγκη κακό, εάν θέλει κανείς να γνωστοποιήσει την ύπαρξη της χώρας: είναι και αυτό μια κάποια διαφήμιση.
Είναι κακό όμως όταν η χώρα έχει σταματήσει να λειτουργεί εδώ και 2 μήνες, δεν έχει λεφτά και δεν έχει ούτε πρόγραμμα ούτε σχέδιο για το μέλλον.

Ο καλός φίλος Άγης Βερούτης, μεταφράζει & αναπαράγει μέρος του άρθρου στα ελληνικά στη γνωστή εφημερίδα Capital.


«Ένας υπουργός Οικονομικών που ποζάρει για το Paris Match όταν δεν γράφει στο blog ή στο twitter. Ένας πρωθυπουργός που με οργισμένο ύφος απαιτεί αποζημιώσεις για τα εγκλήματα των Ναζί και κάνει μαθήματα στους Γερμανούς για το παρελθόν τους. Αυτό το δίδυμο που είναι επικεφαλής της ελληνικής οικονομίας, οι Γ. Βαρουφάκης και Αλ. Τσίπρας, διασκεδάζουν τα παγκόσμια ΜΜΕ», σχολιάζει σε άρθρο του στο marketwatch ο Matthew Lynn.

Όπως υποστηρίζει, όσο διασκεδαστικοί και αν είναι, δεν θα τους ήθελε κανείς να κρατούν στα χέρια τους την σταθερότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η οικονομία της ευρωζώνης αρχίζει να ανακάμπτει, και η έναρξη του QE από την ΕΚΤ θα δώσει κάποιο επιπλέον momentum. Αλλά το μεγάλο πρόβλημα παραμένει η Ελλάδα.

«Είναι διαρκώς σε κίνδυνο εξαιτίας των ερασιτεχνισμών της ελληνικής κυβέρνησης. Κανένας από την ανώτερη διοίκηση δεν έχει κάποια εμπειρία στη διοίκηση ή είχε κάποια στιγμή κάποιου είδους σοβαρή δουλειά», αναφέρει ο Lynn.

Ένα Grexident (έξοδος της Ελλάδας από ατύχημα), γίνεται όλο και περισσότερο πιθανό. Και θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για την σταθερότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.

«Κανείς δεν μπορεί να παραπονεθεί ότι ο Αλ. Τσίπρας και ο Γ. Βαρουφάκης δεν είναι καλή ψυχαγωγία. Με τα πρότυπα των ΥΠΟΙΚ, ο Γ. Βαρουφάκης είναι πνευματώδης, και έχει μια ικανότητα να πηγαίνει στο θέμα κατευθείαν. Με το δερμάτινο σακάκι του, δεν αποτελεί έκπληξη που τον ονομάζουν ροκ σταρ. Το πρόβλημα είναι πως έχει αρχίσει να φέρεται ως τέτοιος», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Και ο Αλ. Τσίπρας κάθε άλλο παρά καλύτερος είναι, αναφέρει ο Matthew Lynn. Σε μια ομιλία του στις αρχές του μήνα, κατηγόρησε τη Γερμανία ότι δεν είχε ποτέ πληρώσει σωστά τις αποζημιώσεις για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και χρησιμοποίησε τεχνάσματα για να γλιτώσει από την πληρωμή των ζημιών που έγιναν στη χώρα από τους ναζί. «Ήταν ένα παιδικό ξέσπασμα. Τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη έχουν περάσει πολλά από τα τελευταία 2.000 χρόνια σε πόλεμο μεταξύ τους για το ένα πράγμα ή το άλλο».

Και την ίδια στιγμή, η Ελλάδα υποχωρεί όλο και πιο βαθιά σε μπελάδες. Η είσπραξη των φόρων έχει καταρρεύσει, οι τιμές υποχωρούν ακόμη περισσότερο, οι μεταρρυθμίσεις έχουν σταματήσει και το καλύτερο που μπορεί να προτείνει η κυβέρνηση είναι σχέδια που περιλαμβάνουν τους τουρίστες να δρουν ως φορολογικοί ελεγκτές για να συλλάβουν τους bar tenders που αποφεύγουν τις πληρωμές στην κυβέρνηση.

Τέτοια ριζοσπαστικά σχέδια σκεφτεται κανείς μόλις ποστάρει το τελευταίο του tweet και πριν φύγει για την επόμενη φωτογράφηση...


Αλλά και πάλι, αυτοί δεν είναι άνθρωποι που είχαν ποτέ οποιαδήποτε εμπειρία διαχείρισης οτιδήποτε.

Ο Αλ. Τσίπρας από την φοιτητική πολιτική πέρασε στο να δουλεύει για ακροαριστερές πολιτικές ομάδες. Ποτέ δεν είχε μια πραγματική δουλειά, ποτέ δεν δούλεψε για ένα mainstream πολιτικό κόμμα. Ο Γ. Βαρουφάκης έχει υπάρξει ένας ακαδημαϊκός οικονομολόγος, ειδικευμένος στο game theory, ο οποίος έχει επίσης εργαστεί ως πολιτικός σύμβουλος. Γνωρίζει πολλά για τα διαγράμματα προσφοράς και ζήτησης, αλλά όπως ξέρει ο οποιοσδήποτε που έχει σπουδάσει οικονομικά, δεν θα ήθελε κανείς να βάλει τον παλιό του καθηγητή επικεφαλής σε οτιδήποτε εκτός από μια αίθουσα σεμιναρίου γεμάτη από μαθητές. (...)"

Πηγή:www.capital.gr

Αγγλιστί το επίγραμμα:
"Tax systems have to be made more effective, and competitiveness needs to be improved. But the radical parties are made up of clowns who don’t know how to make that happen."

Η αίσθηση του ανησυχητικού...

Ο  Στο πρόσφατο άρθρο "Η αίσθηση του γελοίου" στην άκρως ενδιαφέρουσα on-line εφημερίδα Athens Voice, ο Θάνος Τζήμερος αναφέρει με χιούμορ & γλαφυρότητα:

"...Με ελάχιστες εξαιρέσεις, η νέα κυβέρνηση συναγωνίζεται σε φάλτσα τα ιστορικά πλέον «Παρατράγουδα». Ο νέος εθνικός σταρ, με το ρηξικέλευθο ντύσιμο και την ανάλογα φιλάρεσκη τηλεοπτική περσόνα, κατάφερε να γίνει σε δύο εβδομάδες ο περίγελως της οικουμένης. Δεν το αντιλαμβάνεται και συνεχίζει αγέρωχος, καθώς δεν υπάρχει κανείς στην παρέα να του το πει. (...)
Και βρίσκουν όλοι (οι κβερνητικοί παράγοντες) μαζί απολύτως φυσιολογικό να διώχνουν την τρόικα προσκαλώντας το (τη) «τεχνικό κλιμάκιο», να σκίζουν το μνημόνιο βαφτίζοντάς το «γέφυρα» και να είναι περήφανοι στον ρόλο του τσαμπουκά-επαίτη, του... αξιοπρεπούς ζήτουλα, που καταγγέλλει τους εταίρους ως τοκογλύφους όταν του τα δίνουν με 1,5% επιτόκιο και ως εκβιαστές όταν δεν του τα δίνουν! Εκστασιάζονται μ’ αυτές τις ασύμβατες με τους φυσικούς νόμους ουρανομήκεις ηλιθιότητες που καταργούν κάθε πλαίσιο λογικής..." (...) Τώρα, αυτό το θίασο των trash (...) εκπομπών, ο... σοφός λαός τον έβαλε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων."

Δική μου άποψη είναι ότι η έλλειψη κάθε αυτογνωσίας και αντίληψης της γελοιότητας είναι ανησυχητική.

Πιο πολύ απ'όλα όμως με ανησυχεί το ότι ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στην Ελλάδα καταπίνει μετά χαράς τη παραπληροφόρηση και τη κατσαπλιά και θεωρεί ότι η αγένεια και η έξωθεν μπουρδολογία αποτελούν ηρωισμό.

Το 1932, εν μέσω εσωτερικής κρίσης, ο Χίτλερ ανεβάινει στην εξουσία στη καταχρεωμένη Γερμανία. Με εκλογικό ποσοστό ~37%

 Η ιστορία μιάς χώρας χρεωκόπημένης, σε οικονομική αθλιότητα, ανθρωπιστική κρίση και με δυσβάσταχτα δάνεια που αδυνατούσε να αποπληρώσει παρά την πρόσφατη ευμάρια, και η ανέλκυση ενός ριζοσπαστικού, σοσιαλ-εθνικιστικού κόμματος στην εξουσία εν μέσω πολιτικής κρίσης και μαζικής απαξίωσης της πολιτικής και της δημοκρατίας...



Είναι αληθινή ιστορία...
Μετά την ήττα του 1ου παγκόσμιου και τις πολεμικές αποζημιώσεις που επιβλήθηκαν στο μνημόνιο  συνθηκολόγησης του 1918, από ~1920 και πέρα, η Γερμανία γνωρίζει δημιουργική ευφορία και μία ζωή ευχάριστη. H βιομηχανική παραγωγή είναι στα ύψη και η γεωργία φτάνει τα προπολεμικά επίπεδα. Τα συνδικάτα σπρώχναν τους μισθούς προς τα πάνω με αποτέλεσμα απανωτές αυξήσεις στό κόστος εργασίας, στα είδη ανάγκης, στη καθημερινή διαβίωση. Για να αντιμετωπίσει την αυξημένη ανάγκη χρημάτων η Γερμανία δανείζεται ξέφρενα...

Η ευμάρεια του μεσοπολέμου της Γερμανίας στηρίζεται σε ξένα χρήματα: δάνεια, κυρίως από τις ΗΠΑ.

Το 1929 το χρηματηστήριο της Νέας Υόρκης κατακρημνίζεται και δεν υπάρχουν πλέον χρήματα πουθενά και για κανέναν. Οι αμερικανοί πιστωτές απαιτούν από τη Γερμανία την αποπληρωμή των δανείων μέσα σε 90 μέρες.

Η χώρα δεν έχει που να στραφεί για βοηθεία. Αρχίζει η ανθρωπιστική  και οικονομική καταστροφή της Γερμανίας.


Το 1930 γίνονται εκλογές. Το ριζοσπαστικό "Εθνο-σολιαστικό εργατικό κόμμα" του Χίτλερ φτάνει το 18%. Μέχρι τώρα ήταν πολιτικά αμελητέο με ποσοστά ~2% και με έναν μάλλον αστείο αρχηγό φωνακλά με παράξενο μουστάκι -- καραγκιόζη ή clown τον έλεγαν. Είχε κάνει και 18 μήνες φυλακή. Έλεγε χαριτωμένες χαζομάρες για επαχθή δάνεια, σενάρια συνομοσίας κ.α. για λαϊκή κατανάλωση και διασκέδαζε όσους κάναν το κόπο να τον ακούσουν. Εν μέσω αναπτυσσόμενης κρίσης, όμως, τα χαριτωμένα εθνο-σοσιαλιστικά λαϊκίστκα μηνύματα αρχίζουν να πιάνουν τόπο...

Την επόμενη χρονιά, 1931, καταρρέει  η Αυστριακή Creditanstalt που συμπαρασύρει το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα και μαζί του χιλιάδες επιχειρήσεις. Στη Γερμανία σχεδόν μισό εκατομμύριο γερμανικές μμ επιχειρήσεις καταστρέφονται σε λίγες ώρες.

Η ανεργία εκτινάζεται από 8% το 1927 σε ~30% το 1931 και μαζί της ανθρωπιστική καταστροφή γίνεται καθημερηνότητα, συμπαρασύροντας αγρότες, μικρο-αστούς και την αστική τάξη. Μιζέρια και πείνα για το ενα τρίτο του γερμανικού πληθυσμού που δεν είχε να φάει.
 
Στο μεταξύ ο Χίτλερ γίνεται όλο και περισσότερο αποδεκτός σαν ένα απλός, καθαρός, λαϊκός και τίμιος Γερμανός που νοιάζεται για τη χώρα του και τους ανθρώπους. Διατυμπανίζει ανοικτά ότι η Γερμανία πρέπει να σταματήσει να αποπληρώνει τα δάνεια, ότι η συνθηκολόγηση & οι όροι (μνημόνιο) του 1918 έχει φέρει τη κρίση. Λέει: "οι ασταμάτητες πτωχεύσεις εταιριών, η ηθική κρίση, η απαξίωση των δημοσίων προσώπων και πολιτικών και των θεσμών, οδηγούν τη χώρα στα χέρια ακραίων πολιτκών δυνάμεων" (στη περίπτωση Χίτλερ, ακραίοι ήταν οι "κομμουνιστές"). Τα επιβεβαιώνει και διεθνώς μιλώντας σε αμερικανό δημοσιογράφο (K Wiegang).

Η ανεργία έχει φτάσει το +30% και Γερμανία είναι η χώρα με τη χειρότερη οικονομική οικονομική κρίση στο κόσμο. Η βιομηχανική παραγωγή έχει πέσει 40-50%. Η απαξίωση της εξουσίας και των θεσμών και της ηθικής είναι έκδηλη.


Ο Πρόεδρος Hindenburg δίνει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης σε ένα κόμμα του κέντρου με 11% της ψήφου -- που δεν καταφέρνει να επιβιώσει. Γίνονται προεδρικές εκλογές όπου ο Χίτλερ χάνει από τον Hindenburg, αλλά κερδίζει σαν μοναδικός σοβαρός ηγέτης ικανός να στηρίξει τη χώρα του και να τη σώσει σπό την οικονομική και ανθρωπίστική καταστροφή. Οι άλλοι πολιτικοί αντίπαλοι φαίνεται να έχουν χάσει την αξιοπιστία τους


Κηρύσσονται εκ νέου εκλογές το 1932 όπου το προ 5 ετίας ασήμαντο ριζοσπαστικό Εθνο-σοσιαλιστικό εργατικό κόμμα, είναι πρώτο με 37.3%. Ο Χίτλερ δεν λαμβάνει την εξουσία αυτή τη φορά. Ο καγκελάριος (πρωθυπουργός) Φον Πάπεν πετυχαίνει να ακυρώσει τη πληρωμή αποζημιώσεων που είχαν επιβληθεί στη Γερμανία μετα τον 1ο παγκόσμιο.

Αλλά η κυβέρνηση δεν κρατά, η οικονομική και ανθρωπισιτκή κρίση εντείνεται και ξανακυρήσσονται εκλογές. Το αποτέλεσμα επιβαιώνει τη κυριαρχία του Εθνο-σοσιαλιστικού εργατικού κόμματος με κατά τι πιο μικρό ποσοστό.

Με την ανικανότητα της πλειοψήφίας των σοσιαλ-δημακρατικών κομμάτων της Γερμανικής βουλής,  ο Χίτλερ καλείται να σχηματίσει κυβέρνσησ και συμμαχεί με το εθνικιστικό κόμμα του Φον Πάπεν.

Το Εθνο-σοσιαλιστικό εργατικό κόμμα του Χίτλερ που ανεβαίνει στην εξουσία δεν έχει ποτέ του ξεπεράσει το εκλογικό αποτέλεσμα του 37.5%. Σε λίγους μήνες, θα αποκτήσει απόλυτη, απολυταρχική εξουσία. 

Ο Χίτλερ πείθει τον Χιντεμπουργκ να ξανακηρύξει εκλογές, για να μπορεί να υπάρξει πιο σταθερή πλειοψηφία. Ο Χιντεμπουργκ συναινεί.
Προεκλογικά τοποθετεί τον Goering στην θέση του Αρχηγού Αστυνομίας με στόχο να δημιουργήσει κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας το οποίο και πετυχαίνει μεγαλεπίβολο τρόπο. Ελέγχει τα ΜΜΕ και ενορχηστρώνει τη προβοκατορική πυρκαγιά της Γερμανικής Βουλής για την οποία ο Χίτλερ κατηγορεί τους Κομμουνιστές. Γίνονται απανωτές συλλήψεις. Πολλοί ψηφοφόροι πιστεύουν ότι η κατάσταση είναι πλέον έκκρυθμη και στις εκλογές το Εθνο-σοσιαλιστικό εργατικό κόμμα φτάνει ποσοστό 44%.


Με το δεδομένο της κρίσης και τον κίνδυνο αναταραχών(τις οποίες εθελοντές διαδηλωτές και παραστρατιωτικοί από το ίδιο του το κόμμα είχαν δημιουργήσει) ο Χίτλερ ζητά διευρημένη εξουσία. Χρειάζεται 2/3 της Βουλής. 
Το πετυχαίνει το Μάρτιο του 1933 μιλώντας στη Βουλή για τους έξωθεν και εσωτερικούς κίνδυνους που απειλούν τη Γερμανία (οι ακραίοι "κομμουνιστές"). Όλα τα κόμματα πλην ενός ψήφισαν υπέρ.

Ο Χίτλερ γίνεται, ούτε λίγο ούτε πολύ, εκλεγμένος δικτάτορας.

Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς ο Χίτλερ μιλάει για την τιμή και αξιοπρέπεια του Γερμανικού λαού που χάθηκε με τη συνθηκολόγηση (το μνημόνιο) του 1918.

Ο Γερμανικός λαός ξαναποκτά την ελπίδα και σύντομα ο κόσμος βυθιζεται σε πόλεμο. 

Ο Χιτλερ με τον πρέσβυ του Βατικανού στο Βερολίνο, 1933. Δείγμα "σεβασμού" για να πάρει αποδοχή του ποντίφικα.

 ______________

Κρατείστε την "χαμένη αξιοπρέπεια".

Στο ρόλο του έξωθεν κίνδυνου οι πλουτοκράτες και οι ξένοι που συνομοτούν ενάντια στα ελληνικά συμφέροντα και τη κυβέρνηση. Κρατείστε το ριζοσπαστικό αλλά αλλάξτε συμμετρικά τα κόμματα μεταξύ αριστερού σοσιάλ και δεξιού.


Τι ΔΕΝ θέλετε να σας θυμίσει;



Ελλάδα 2015 κάποια στοιχεία:

* Εξωτερικό χρέος 176% του ΑΕΠ
* Συρρίκνωση της
   οικονομίας          27% (2008-2015)
* Πλυθησμός κοντά στο επίπεδο
   φτωχειας            43%

* Ανεργία:             27% (υπουργείο εργασίας: 29%)
* Ανεργία νέων     61%
* Χρόνια άνεργοι  77% (του συνόλου ανέργων)
* Συρρίκνωση
   οικονομίας         % (20

______________

Αληθο-διαφυγή-2: το πραγματικό κείμενο των Ελληνικών δεσμεύσεων

To γράμμα που έστειλε η Ελληνική κυβέρνηση (μέσω Βαρουφάκη) στον πρόεδρο του Eurogroup, Jeroen Dijsselbloem  με τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις.


 (Με άλλα λόγια, μέσες-άκρες το μνημόνιο.) Αυτό δεν είναι νίκη της Ελληνιλής κυβέρνησης αλλά είναι πολύ καλό για τη χώρα!

Στο αγγλικό πρωτότυπο.

"Dear President of the Eurogroup,

In the Eurogroup of 20 February 2015 the Greek government was invited to present to the institutions, by Monday 23rd February 2015, a first comprehensive list of reform measures it is envisaging, to be further specified and agreed by the end of April 2015.
In addition to codifying its reform agenda, in accordance with PM Tsipras’ programmatic statement to Greece’s Parliament, the Greek government also committed to working in close agreement with European partners and institutions, as well as with the International Monetary Fund, and take actions that strengthen fiscal sustainability, guarantee financial stability and promote economic recovery.
The first comprehensive list of reform measures follows below, as envisaged by the Greek government. It is our intention to implement them while drawing upon available technical assistance and financing from the European Structural and Investment Funds.
Truly

Ya(ν)nis Varoufakis
Minister of Finance
Hellenic Republic

I. Fiscal structural policies
Tax policies – Greece commits to:
• Reform VAT policy, administration and enforcement. Robust efforts will be made to improve collection and fight evasion making full use of electronic means and other technological innovations. VAT policy will be rationalized in relation to rates that will be streamlined in a manner that maximizes actual revenues without a negative impact on social justice, and with a view to limiting exemptions while eliminating unreasonable discounts.
• Modify the taxation of collective investment and income tax expenditures which will be integrated in the income tax code.
• Broaden definition of tax fraud and evasion while disbanding tax immunity.
• Modernizing the income tax code and eliminating from it tax code exemptions and replacing them, when necessary, with social justice enhancing measures.
• Resolutely enforce and improve legislation on transfer pricing.
• Work toward creating a new culture of tax compliance to ensure that all sections of society, and especially the well-off, contribute fairly to the financing of public policies. In this context, establish with the assistance of European and international partners, a wealth database that assists the tax authorities in gauging the veracity of previous income tax returns.

Public Finance Management – Greece will:
• Adopt amendments to the Organic Budget Law and take steps to improve public finance management. Budget implementation will be improved and clarified as will control and reporting responsibilities. Payment procedures will be modernized and accelerated while providing a higher degree of financial and budgetary flexibility and accountability for independent and/or regulatory entities.
• Devise and implement a strategy on the clearance of arrears, tax refunds and pension claims.
• Turn the already established (though hitherto dormant) Fiscal Council into a fully operational entity.
Revenue administration – Greece will modernize the tax and custom administrations benefiting from available technical assistance. To this end Greece will:
• Enhance the openness, transparency and international reach of the process by which the General Secretary of the General Secretariat of Public Revenues is appointed, monitored in terms of performance, and replaced.
• Strengthen the independence of the General Secretariat of Public Revenues (GSPR), if necessary through further legislation, from all sorts of interference (political or otherwise) while guaranteeing full accountability and transparency of its operations. To this end, the government and the GSPR will make full use of available technical assistance.
• Staff adequately, both quantitatively and qualitatively, the GSPR and in particular the high wealth and large debtors units of the revenue administration and ensure that it has strong investigative/prosecution powers, and resources building on SDOE’s capacities, so as to target effectively tax fraud by, and tax arrears of, high income social groups. Consider the merits of integrating SDOE into GSPR.
• Augment inspections, risk-based audits, and collection capacities while seeking to integrate the functions of revenue and social security collection across the general government.
Public spending – The Greek authorities will:
• Review and control spending in every area of government spending (e.g. education, defense, transport, local government, social benefits)
• Work toward drastically improving the efficiency of central and local government administered departments and units by targeting budgetary processes, management restructuring, and reallocation of poorly deployed resources.
• Identify cost saving measures through a thorough spending review of every Ministry and rationalization of non-salary and non-pension expenditures which, at present, account for an astounding 56% of total public expenditure.
• Implement legislation (currently in draft form at the General Accounts Office - GAO) to review non-wage benefits expenditure across the public sector.
• Validate benefits through cross checks within the relevant authorities and registries (e.g. Tax Number Registry, AMKA registry) that will help identify non-eligible beneficiaries.
• Control health expenditure and improve the provision and quality of medical services, while granting universal access. In this context, the government intends to table specific proposals in collaboration with European and international institutions, including the OECD.

Social security reform – Greece is committed to continue modernizing the pension system. The authorities will:
• Continue to work on administrative measures to unify and streamline pension policies and eliminate loopholes and incentives that give rise to an excessive rate of early retirements throughout the economy and, more specifically, in the banking and public sectors.
• Consolidate pension funds to achieve savings.
• Phase out charges on behalf of ‘third parties’ (nuisance charges) in a fiscally neutral manner.
• Establish a closer link between pension contributions and income, streamline benefits, strengthen incentives to declare paid work, and provide targeted assistance to employees between 50 and 65, including through a Guaranteed Basic Income scheme, so as to eliminate the social and political pressure for early retirement which over-burdens the pension funds.
Public administration & corruption – Greece wants a modern public administration. It will:
• Turn the fight against corruption into a national priority and operationalize fully the National Plan Against Corruption.
• Target fuel and tobacco products’ smuggling, monitor prices of imported goods (to prevent revenue losses during the importation process), and tackle money laundering. The government intends immediately to set itself ambitious revenue targets, in these areas, to be pursued under the coordination of the newly established position of Minister of State.
• Reduce (a) the number of Ministries (from 16 to 10), (b) the number of 'special advisors' in general government; and (c) fringe benefits of ministers, Members of Parliament and top officials (e.g. cars, travel expenses, allowances)
• Tighten the legislation concerning the funding of political parties and include maximum levels of borrowing from financial and other institutions.
• Activate immediately the current (though dormant) legislation that regulates the revenues of media (press and electronic), ensuring (through appropriately designed auctions) that they pay the state market prices for frequencies used, and prohibits the continued operation of permanently loss-making media outlets (without a transparent process of recapitalization)
• Establish a transparent, electronic, real time institutional framework for public tenders/procurement – re-establishing DIAVGEIA (a side-lined online public registry of activities relating to public procurement)
• Reform the public sector wage grid with a view to decompressing the wage distribution through productivity gains and appropriate recruitment policies without reducing the current wage floors but safeguarding that the public sector’s wage bill will not increase
• Rationalize non-wage benefits, to reduce overall expenditure, without imperilling the functioning of the public sector and in accordance with EU good practices
• Promote measures to: improve recruitment mechanisms, encourage merit-based managerial appointments, base staff appraisals on genuine evaluation, and establish fair processes for maximizing mobility of human and other resources within the public sector


II. Financial stability
 Installment schemes – Greece commits to
• Improve swiftly, in agreement with the institutions, the legislation for repayments of tax and social security arrears
• Calibrate installment schemes in a manner that helps discriminate efficiently between: (a) strategic default/non-payment and (b) inability to pay; targeting case (a) individuals/firms by means of civil and criminal procedures (especially amongst high income groups) while offering case (b) individuals/firms repayment terms in a manner that enables potentially solvent enterprises to survive, averts free-riding, annuls moral hazard, and reinforces social responsibility as well as a proper re-payment culture.
• Decriminalize lower income debtors with small liabilities
• Step up enforcement methods and procedures, including the legal framework for collecting unpaid taxes and effectively implement collection tools

Banking and Non-Performing loans. Greece is committed to:
• Banks that are run on sound commercial/banking principles
• Utilize fully the Hellenic Financial Stability Fund and ensure, in collaboration with the SSM, the ECB and the European Commission, that it plays well its key role of securing the banking sector’s stability and its lending on commercial basis while complying with EU competition rules.
• Dealing with non-performing loans in a manner that considers fully the banks’ capitalization (taking into account the adopted Code of Conduct for Banks), the functioning of the judiciary system, the state of the real estate market, social justice issues, and any adverse impact on the government’s fiscal position.
• Collaborating with the banks’ management and the institutions to avoid, in the forthcoming period, auctions of the main residence of households below a certain income threshold, while punishing strategic defaulters, with a view to: (a) maintaining society’s support for the government’s broad reform program, (b) preventing a further fall in real estate asset prices (that would have an adverse effect on the banks’ own portfolio), (c) minimizing the fiscal impact of greater homelessness, and (d) promoting a strong payment culture. Measures will be taken to support the most vulnerable households who are unable to service their loans
• Align the out-of-court workout law with the installment schemes after their amendment, to limit risks to public finances and the payment culture, while facilitating private debt restructuring.
• Modernize bankruptcy law and address the backlog of cases

III. Policies to promote growth
Privatization and public asset management – To attract investment in key sectors and utilize the state’s assets efficiently, the Greek authorities will:
• Commit not to roll back privatizations that have been completed. Where the tender process has been launched the government will respect the process, according to the law.
• Safeguard the provision of basic public goods and services by privatized firms/industries in line with national policy goals and in compliance with EU legislation.
• Review privatizations that have not yet been launched, with a view to improving the terms so as to maximize the state’s long term benefits, generate revenues, enhance competition in the local economies, promote national economic recovery, and stimulate long term growth prospects.
• Adopt, henceforth, an approach whereby each new case will be examined separately and on its merits, with an emphasis on long leases, joint ventures (private-public collaboration) and contracts that maximize not only government revenues but also prospective levels of private investment.
• Unify (HRDAF) with various public asset management agencies (which are currently scattered across the public sector) with a view to developing state assets and enhancing their value through microeconomic and property rights’ reforms.

Labor market reforms – Greece commits to:
• Achieve EU best practice across the range of labor market legislation through a process of consultation with the social partners while benefiting from the expertise and existing input of the ILO, the OECD and the available technical assistance.
• Expand and develop the existing scheme that provides temporary employment for the unemployed, in agreement with partners and when fiscal space permits and improve the active labor market policy programs with the aim to updating the skills of the long term unemployed.
• Phasing in a new ‘smart’ approach to collective wage bargaining that balances the needs for flexibility with fairness. This includes the ambition to streamline and over time raise minimum wages in a manner that safeguards competiveness and employment prospects. The scope and timing of changes to the minimum wage will be made in consultation with social partners and the European and international institutions, including the ILO, and take full account of advice from a new independent body on whether changes in wages are in line with productivity developments and competitiveness.

Product market reforms and a better business environment – As part of a new reform agenda, Greece remains committed to:
• Removing barriers to competition based on input from the OECD.
• Strengthen the Hellenic Competition Commission.
• Introduce actions to reduce the burdens of administrative burden of bureaucracy in line with the OECD’s input, including legislation that bans public sector units from requesting (from citizens and business) documents certifying information that the state already possesses (within the same or some other unit).
• Better land use management, including policies related to spatial planning, land use, and the finalization of a proper Land Registry
• Pursue efforts to lift disproportionate and unjustified restrictions in regulated professions as part of the overall strategy to tackle vested interests.
• Align gas and electricity market regulation with EU good practices and legislation

Reform of the judicial system – The Greek government will:
• Improve the organization of courts through greater specialization and, in this context, adopt a new

Code of Civil Procedure.
• Promote the digitization of legal codes and the electronic submission system, and governance, of the judicial system.
Statistics – The Greek government reaffirms its readiness to:
• Honor fully the Commitment on Confidence in Statistics, and in particular the institutional independence of ELSTAT, ensuring that ELSTAT has the necessary resources to implement its work program.
• Guarantee the transparency and propriety of the process of appointment of the ELSTAT President in September 2015, in cooperation with EUROSTAT.
IV. Humanitarian Crisis – The Greek government affirms its plan to:
• Address needs arising from the recent rise in absolute poverty (inadequate access to nourishment, shelter, health services and basic energy provision) by means of highly targeted non-pecuniary measures (e.g. food stamps).
• Do so in a manner that is helpful to the reforming of public administration and the fight against bureaucracy/corruption (e.g. the issuance of a Citizen Smart Card that can be used as an ID card, in the Health System, as well as for gaining access to the food stamp program etc.).
• Evaluate the pilot Minimum Guaranteed Income scheme with a view to extending it nationwide.

• Ensure that its fight against the humanitarian crisis has no negative fiscal effect."




 Πολύ πράμμα. Μακάρι να γίνουν κάποια από αυτά

Πάντως νίκη 

Εκπληκτικά εύστοχο κείμενο...

...από τον Θοδωρή Γεωργακόπουλο σε άρθρο του στο Athens Voice με τίτλο "Ευγενώς τυφλωμένοι. Ίσως"

"ιδεοληπτικοί αριστεροί (παρέα με σκοτεινούς ακροδεξιούς εθνικιστές) οι οποίοι υπεραπλουστεύουν και συμπυκνώνουν όλο το ελληνικό πρόβλημα σε δύο λέξεις ("μνημόνιο" και "χρέος") και υπόσχονται απλόχερα μια επιστροφή στο 2009 της αφθονίας, κι αυτό για το πλήθος αρκεί. Αυτό είναι ελπίδα. Βασισμένη σε αφηρημάδες και μιας θρησκευτικής χροιάς πίστη στο ατεκμηρίωτο."
(δική μου έμφαση)
Πόσο πιο απλά μπορεί κανείς να το πει.


Να συμπληρώσω δύο τρεις ιδέες (πλατειάζοντας)

--οι περισσότεροι έλληνες, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών, ΔΕΝ έχουν ιδέα το περιέχεται στο "μνημόνιο". Π.χ. το μνημόνιο ΔΕΝ λέει, "μείωση συντάξεων". Αυτό το πρότεινε η Ελληνική πλευρά.
Λέει π.χ. περιορισμός του κρατικού μηχανισμού και απλούστευση της διαδικασίας ίδρυσης εταιρίας...άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων που ΔΕΝ εφάρμοσε η Ελληνική κυβέρνηση.

--η τρέχουσα κυβέρνηση που πρεσβεύει κρατισμό (το λέει, ανοικτά, αν μη τι άλλο) υπόσχεται μεταρρυθμίσεις

--παγώνει την ιδιωτική εκμετάλλευση αεροδρομίων, που είναι μία μεταρρύθμιση

--είναι αντίθετη με το "μνημόνιο" αλλά η ίδια προτείνειδιατάξεις του κνημονίου (π.χ. πάταξη της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς...)

--τσακώνεται με τους εταίρους για την ονομασία "μνημόνιο" και την "επέκταση" και το "πρόγραμμα". Αντ'αυτού θέλει συμφωνία και "γέφυρα" και πρόγραμμα".

--τσακώνεται με τους εταίρους αλλά δεν έχει παρουσιάσει δικό της σχέδιο, απλά κάνει θόρυβο γύρω από το σχέδιο των άλλων...

--στο μεταξύ προστέθηκαν ~90.000 άνεργοι στο σύνολο. Με αυτούς δεν ασχολείται κανένας.

--Με ανέργους θα σχολούμαστε τώρα...


Μπορούμε να συνεχίσουμε επ'άπειρον. Η ουσία είναι ότι διαδραματίζεται show για εσωτερική μάλλον, κατανάλωση. Ο κος Βαρουφάκης θα κερδίσει και κάποια διεθνή δημοσιότητα, πράγμα που ποτε δεν βλάπτει... Ειδικά δε, όταν είναι ο μόνος από την τρέχουσα κυβέρνηση που μπορεί να αρθρώσει πλήρη πρόταση με κάποια μη μπουρδολογική σημασία δημόσια και στα αγγλικά.